Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wybębniać kunę

wybębniać kunę

wypłaszać kunę z dziupli przez opukiwanie pnia drzewa kijem.

Wybębnianie kuny to technika polowania, polegająca na wypłoszeniu kuny z dziupli poprzez opukiwanie pnia drzewa kijem. Jest to starożytna metoda, skuteczna zwłaszcza w przypadku dzikich kun, które są ostrożne i trudne do zauważenia. Proces ten polega na wybijaniu trzonu drzewa wokół dziupli, zmuszając kunę do opuszczenia kryjówki, co ułatwia jej schwytanie. Warto jednak pamiętać, że wybębnianie jest dość głośną operacją, która może przestraszyć inne zwierzęta oraz potencjalnie uszkodzić drzewo, dlatego należy to robić z rozwagą i ostrożnością. Pomimo tych wad, jeśli wykonane jest odpowiednio, może być bardzo efektywną metodą polowania na tego typu zwierzęta.

Metoda ta wymaga subtelnego podejścia i świadomości konsekwencji dla otaczającego środowiska naturalnego. Ważne jest także zachowanie umiaru i ostrożności podczas wybębniania kuny, aby uniknąć niepotrzebnego stresu dla innych zwierząt oraz ewentualnych szkód dla otaczającej przyrody. Jednocześnie należy pamiętać o legalności stosowania tej techniki polowania oraz przestrzeganiu wszelkich lokalnych regulacji dotyczących ochrony zwierząt i środowiska naturalnego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wybębniać kunę w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wiatr

1) zapach właściwy danemu gatunkowi zwierzyny lub ptactwa; umożliwia pracę psu myśliwskiemu
2) węch psa myśliwskiego: górny - gdy pies pracuje z głową podniesioną do góry, dolny - (...)

wykształcać, wykształcać, nasadzać

budować poroże przez jeleniowate.

wrona siwa, wrona siwa (Corvus cornix L.)

ptak z rodziny krukowatych wyrządzający poważne szkody w gospodarstwie łowieckim. Stan liczebny wron w łowisku powinien być stale kontrolowany i w razie nadmiernego wzrostu redukowany. (...)

worek

woreczek na śrut noszony przez myśliwych w epoce broni skałkowej.

włóczyć

o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.

wędrowny

1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.

węglarz

lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.

woliera

duża klatka z siatki służąca do hodowli lub przechowywania ptactwa łownego, głównie kuropatw i bażantów.

wyżły

grupa ras psów myśliwskich używanych do polowań. Dzielimy je na angielskie (pionier i selery), niemieckie (krótkowłosy, szorstkowłosy i rzadko spotykany długowłosy), francuskie (gryfon) i (...)

wadera, wadera, wilczyca

samica wilka.