Definicja hasła: wlot
- wlot
miejsce, w które pocisk trafił zwierzę.
Wlot w łowiectwie określa miejsce, w które trafił pocisk wystrzelony przez myśliwego. Jest to istotne dla oceny skuteczności strzału oraz zrozumienia reakcji zwierzęcia na trafienie. Obserwacja wlotu może pomóc określić, czy strzał trafił w odpowiednie miejsce, co ma kluczowe znaczenie dla etycznego polowania i zapewnienia szybkiej i humanitarnej śmierci zwierzęcia.
Wlot może być zidentyfikowany poprzez obserwację miejsca trafienia na skórze lub sierści zwierzęcia, bądź też na otaczających go elementach, jeśli pocisk trafił w twardą powierzchnię. Dodatkowo, badanie śladów krwi oraz tkanek na miejscu trafienia pozwala określić jego dokładną lokalizację.
Po upolowaniu zwierzęcia myśliwi mogą także zbadać organy wewnętrzne, co umożliwia ocenę trafienia. Analiza narządów wewnętrznych pozwala oszacować, czy pocisk trafił we właściwe miejsce i czy zadane obrażenia były wystarczające do zapewnienia szybkiej i humanitarnej śmierci zwierzęcia.
Zrozumienie wlotu jest istotne dla prawidłowej oceny umiejętności strzeleckich oraz postępowania podczas polowania, a także dla minimalizacji cierpienia zwierząt łownych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wlot w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wilczy chód
sposób poruszania się wilków, polegający na tym, że każdy następny wilk stawia nogi dokładnie w trop poprzednika. W związku z tym dobry tropiciel potrafi powiedzieć, czy szedł jeden, czy (...)
- włóczka
wleczenie zabitego zwierza lub ptaka w celu stworzenia sztucznego tropu do szkolenia psa myśliwskiego albo zwabienia wilka lub lisa.
- welshterier
mało popularna w Polsce rasa terierów używana do polowań na dziki i w norach.
- warchlak
dzik w pierwszym roku życia.
- wycinek
trzyletni samiec dzika.
- wieniec koronny
wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).
- wab, wabienie
naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.
- waga
kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.
- wycieranie poroża
ścieranie przez jeleniowate scypułu z wykształconego już poroża.