Definicja hasła: wilczy chód
- wilczy chód
sposób poruszania się wilków, polegający na tym, że każdy następny wilk stawia nogi dokładnie w trop poprzednika. W związku z tym dobry tropiciel potrafi powiedzieć, czy szedł jeden, czy kilka wilków, ale nie potrafi podać ich liczby.
Wilczy chód jest charakterystycznym sposobem poruszania się wilków, polegającym na stawianiu nóg dokładnie w trop poprzednika przez wszystkie wilki w stadzie. Ten sposób poruszania tworzy ciągły ślad, który jest trudny do zauważenia dla laika, ale stanowi ważne źródło informacji dla doświadczonego tropiciela. Dzięki wilczemu chodowi można określić, czy w danym momencie przechodził jeden wilk czy całe stado, jednak nie pozwala to na dokładne określenie liczby zwierząt. Wilczy chód jest istotnym elementem łowiectwa, umożliwia lepsze zrozumienie zachowań i zwyczajów wilków oraz pozwala myśliwym na efektywniejsze planowanie polowań i określanie liczebności stada.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wilczy chód w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wilcza odnoga
dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.
- wilczy chód
sposób poruszania się wilków, polegający na tym, że każdy następny wilk stawia nogi dokładnie w trop poprzednika. W związku z tym dobry tropiciel potrafi powiedzieć, czy szedł jeden, czy (...)
- widłówka
młoda kuropatwa, która w wyniku pierzenia się utraciła środkowe sterówki.
- węglarz
lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.
- wieczny ósmak
jeleń byk, który z roku na rok powtarza poroże w formie ósmaka.
- woliera
duża klatka z siatki służąca do hodowli lub przechowywania ptactwa łownego, głównie kuropatw i bażantów.
- wizurka
wąska przecinka zrobiona w lesie, od stałego stanowiska, ułatwiająca oddanie strzału w gęstwinie.
- wyżeł niemiecki krótkowłosy
pies myśliwski o wysokości ok. 60 cm, silnej budowy, wywodzący się z krzyżówki pointera z dawnym wyilem niemieckim. Sierść krótka, umaszczenie brązowe lub brudnopopielate w cętki i (...)
- wybębniać kunę
wypłaszać kunę z dziupli przez opukiwanie pnia drzewa kijem.
- wydż-ha
rozkaz charciarza pobudzający charty do gonu.