Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wiatr

wiatr

1) zapach właściwy danemu gatunkowi zwierzyny lub ptactwa; umożliwia pracę psu myśliwskiemu
2) węch psa myśliwskiego: górny - gdy pies pracuje z głową podniesioną do góry, dolny - gdy pies pracuje z nosem przy ziemi.

Wiatr w kontekście łowieckim to zjawisko atmosferyczne, które ma istotne znaczenie dla myśliwych i ich psów. Jest to ruch powietrza o różnych prędkościach i kierunkach, który może przenosić zapachy na duże odległości. Wiatr umożliwia psom myśliwskim wykrywanie zapachów zwierzyny lub ptactwa, co wpływa na skuteczność polowania.

Wiatr pełni kluczową rolę dla dwóch rodzajów węchu psów myśliwskich: górnego i dolnego. Górny węch jest wykorzystywany, gdy pies pracuje z głową uniesioną do góry, umożliwiając mu wykrycie zapachów unoszących się w powietrzu. Z kolei dolny węch jest aktywowany, gdy pies pracuje z nosem przy ziemi, co pomaga mu wykrywać zapachy osadzone na powierzchni. W ten sposób wpływ wiatru jest kluczowy dla skuteczności obu rodzajów węchu.

Dzięki wiatrowi psy myśliwskie mogą skutecznie wykrywać zapachy, co wspiera myśliwych podczas polowania. W zależności od kierunku i prędkości wiatru zwierzęta mogą zostać wcześniej lub później wykryte, co ma istotne znaczenie dla zakończenia sukcesem polowania. Stąd też zrozumienie wpływu tego zjawiska atmosferycznego ma kluczowe znaczenie dla efektywności łowiectwa.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wiatr w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wlot

miejsce, w które pocisk trafił zwierzę.

wyprzedzenie

mierzenie z broni do ruchomego celu (przed cel), uwzględniające prędkość pocisku oraz prędkość, kierunek i odległość myśliwego od poruszającego się celu. Średnia prędkość (...)

wybijak

przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.

wieczny ósmak

jeleń byk, który z roku na rok powtarza poroże w formie ósmaka.

wżery, wżery, rak

wgłębienia w przewodzie lufy powstałe wskutek działania rdzy i resztek spalonego prochu oraz materiałów inicjujących ze spłonki.

wabik

przyżąd do wabienia zwierzyny łownej lub ptactwa (zob. muszla, piszczałka, (...)

waga

kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.

wydż-ha

rozkaz charciarza pobudzający charty do gonu.

wilczy dół

stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.

wilcza odnoga

dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.