Definicja hasła: wiatr
- wiatr
1) zapach właściwy danemu gatunkowi zwierzyny lub ptactwa; umożliwia pracę psu myśliwskiemu
2) węch psa myśliwskiego: górny - gdy pies pracuje z głową podniesioną do góry, dolny - gdy pies pracuje z nosem przy ziemi.
Wiatr w kontekście łowieckim to zjawisko atmosferyczne, które ma istotne znaczenie dla myśliwych i ich psów. Jest to ruch powietrza o różnych prędkościach i kierunkach, który może przenosić zapachy na duże odległości. Wiatr umożliwia psom myśliwskim wykrywanie zapachów zwierzyny lub ptactwa, co wpływa na skuteczność polowania.
Wiatr pełni kluczową rolę dla dwóch rodzajów węchu psów myśliwskich: górnego i dolnego. Górny węch jest wykorzystywany, gdy pies pracuje z głową uniesioną do góry, umożliwiając mu wykrycie zapachów unoszących się w powietrzu. Z kolei dolny węch jest aktywowany, gdy pies pracuje z nosem przy ziemi, co pomaga mu wykrywać zapachy osadzone na powierzchni. W ten sposób wpływ wiatru jest kluczowy dla skuteczności obu rodzajów węchu.
Dzięki wiatrowi psy myśliwskie mogą skutecznie wykrywać zapachy, co wspiera myśliwych podczas polowania. W zależności od kierunku i prędkości wiatru zwierzęta mogą zostać wcześniej lub później wykryte, co ma istotne znaczenie dla zakończenia sukcesem polowania. Stąd też zrozumienie wpływu tego zjawiska atmosferycznego ma kluczowe znaczenie dla efektywności łowiectwa.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wiatr w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wykot
wydawanie na świat młodych przez sarny, muflony, kozice, zające i króliki.
- widłak
młody jeleń byk lub kozioł mający na każdej, lub przynajmniej na jednej, tyce najwyżej dwie odnogi.
- wędrowny
1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.
- wycieranie poroża
ścieranie przez jeleniowate scypułu z wykształconego już poroża.
- wiara myśliwska
doborowa, zgrana grupa myśliwych.
- warowanie
pozycja psa: leży na brzuchu i głowę trzyma na łapach.
- wilcza odnoga
dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.
- wilczy chód
sposób poruszania się wilków, polegający na tym, że każdy następny wilk stawia nogi dokładnie w trop poprzednika. W związku z tym dobry tropiciel potrafi powiedzieć, czy szedł jeden, czy (...)