Definicja hasła: wiatr
- wiatr
1) zapach właściwy danemu gatunkowi zwierzyny lub ptactwa; umożliwia pracę psu myśliwskiemu
2) węch psa myśliwskiego: górny - gdy pies pracuje z głową podniesioną do góry, dolny - gdy pies pracuje z nosem przy ziemi.
Wiatr w kontekście łowieckim to zjawisko atmosferyczne, które ma istotne znaczenie dla myśliwych i ich psów. Jest to ruch powietrza o różnych prędkościach i kierunkach, który może przenosić zapachy na duże odległości. Wiatr umożliwia psom myśliwskim wykrywanie zapachów zwierzyny lub ptactwa, co wpływa na skuteczność polowania.
Wiatr pełni kluczową rolę dla dwóch rodzajów węchu psów myśliwskich: górnego i dolnego. Górny węch jest wykorzystywany, gdy pies pracuje z głową uniesioną do góry, umożliwiając mu wykrycie zapachów unoszących się w powietrzu. Z kolei dolny węch jest aktywowany, gdy pies pracuje z nosem przy ziemi, co pomaga mu wykrywać zapachy osadzone na powierzchni. W ten sposób wpływ wiatru jest kluczowy dla skuteczności obu rodzajów węchu.
Dzięki wiatrowi psy myśliwskie mogą skutecznie wykrywać zapachy, co wspiera myśliwych podczas polowania. W zależności od kierunku i prędkości wiatru zwierzęta mogą zostać wcześniej lub później wykryte, co ma istotne znaczenie dla zakończenia sukcesem polowania. Stąd też zrozumienie wpływu tego zjawiska atmosferycznego ma kluczowe znaczenie dla efektywności łowiectwa.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wiatr w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wścieklizna
niebezpieczna wirusowa choroba zwierząt i ludzi przenoszona przez ugryzienie. Człowiek może się zarazić przez kontakt (np. skaleczonej ręki) z wściekłym zwierzęciem. W przypadku (...)
- włosień kręty
zob. trychina.
- wydra, wydra (Lutra lutra L.)
gatunek z rodziny łasicowatych; długotść ciała 62-100 cm, ogona 35- 60 cm, ciężar 5-15 kg, grzbiet brązowy, reszta ciała jaśniejsza. Żyje w stawach i jeziorach o wysokich brzegach, w (...)
- węglarz
lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.
- wylot
1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.
- waga
kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.
- wjechać
o psie norowcu, lisie, borsuku, jenocie i króliku: wejść do nory.
- wizurka
wąska przecinka zrobiona w lesie, od stałego stanowiska, ułatwiająca oddanie strzału w gęstwinie.
- wybijak
przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.
- wilczy dół
stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.