Definicja hasła: wyrzutnik
- wyrzutnik
zob. eżektor.
Wyrzutnik to integralna część broni łamanej, która ma za zadanie automatycznie usuwać łuski z komory nabojowej po oddaniu strzału. Składa się on z kilku elementów, takich jak zawór, sprężyna i mechanizm wyrzutowy. Zawór umieszczony w górnej części broni steruje otwarciem i zamknięciem komory nabojowej, umożliwiając wypchnięcie łusek. Sprężyna, umieszczona wewnątrz zaworu, napina mechanizm wyrzutowy, który odpowiada za usuwanie łusek. Energia wystrzału powoduje otwarcie zaworu i wypchnięcie łuski z komory nabojowej. Po strzale sprężyna napina ponownie mechanizm wyrzutowy, gotując go do kolejnego strzału.
Wyrzutnik stanowi istotny element broni łamanej, znacząco ułatwiający proces przeładowania. Dzięki temu myśliwy może skupić się na celowaniu i oddawaniu strzałów, zamiast ręcznie usuwać każdą łuskę z komory nabojowej. Jego obecność sprawia także, że przeładowanie broni jest szybsze i bardziej efektywne, co ma kluczowe znaczenie podczas polowania lub sportowego strzelania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wyrzutnik w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wjechać
o psie norowcu, lisie, borsuku, jenocie i króliku: wejść do nory.
- wieniec koronny
wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).
- wyżeł niemiecki szorstkowłosy
pies myśliwski, budową i maścią przypominający vr. n. gładkowłosego. Różni się od niego długością i rodzajem włosa. Ma sierść ostrą, twardą o długości ok. 4 cm. Pysk (...)
- wżery, wżery, rak
wgłębienia w przewodzie lufy powstałe wskutek działania rdzy i resztek spalonego prochu oraz materiałów inicjujących ze spłonki.
- wyciskać
wygonić zwierzynę z jej kryjówki.
- wrona siwa, wrona siwa (Corvus cornix L.)
ptak z rodziny krukowatych wyrządzający poważne szkody w gospodarstwie łowieckim. Stan liczebny wron w łowisku powinien być stale kontrolowany i w razie nadmiernego wzrostu redukowany. (...)
- włosień kręty
zob. trychina.
- wabik
przyżąd do wabienia zwierzyny łownej lub ptactwa (zob. muszla, piszczałka, (...)
- wab, wabienie
naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.
- widłak
młody jeleń byk lub kozioł mający na każdej, lub przynajmniej na jednej, tyce najwyżej dwie odnogi.