Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: włosień kręty

włosień kręty

zob. trychina.

Włosień kręty (Trichinella spiralis) to pasożyt z rodziny nicieni, który jest groźny dla ssaków leśnych oraz ludzi. Swoje dorosłe formy pasożyta znajduje w jelicie cienkim swojego żywiciela, gdzie się rozmnaża, a następnie larwy migrują do mięśni, tworząc z nich cysty. W przypadku ludzi zarażenie występuje najczęściej poprzez spożycie surowego lub niedogotowanego mięsa dzika lub innych dzikich zwierząt, które zawierają larwy tego pasożyta.

W Polsce problem ten dotyczy głównie dzików, które są naturalnymi żywicielami włosienia krętego. Pasożyty przenoszone są przez dziki na inne dziko żyjące gatunki zwierząt, co stanowi zagrożenie także dla gospodarki łowieckiej i hodowlanej. Dla ludzi zarażenie Trichinella spiralis może prowadzić do poważnej choroby o nazwie trichineloza, charakteryzującej się objawami takimi jak gorączka, bóle mięśni i stawów oraz obrzęk twarzy.

Włosień kręty stał się przedmiotem intensywnych badań naukowych w celu opracowania skutecznych metod leczenia i zapobiegania trichinelozy zarówno u ludzi, jak i zwierząt. Kontrola tej choroby w populacjach dzikich i hodowlanych zwierząt jest niezwykle istotna z punktu widzenia zdrowia publicznego oraz produkcji mięsa wartościowego dla spożycia.

Pomimo że odnotowano zmniejszenie zachorowań na trichineloza w krajach rozwiniętych w wyniku stosowania odpowiednich procedur sanitarno-weterynaryjnych przy uboju oraz ostrzejszych przepisów dotyczących kontrolowania jakości mięsa, nadal konieczne jest zachowanie ostrożności przy spożywaniu niedogotowanych lub surowych produktów mięsnych pochodzenia dzikiego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj włosień kręty w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wżery, wżery, rak

wgłębienia w przewodzie lufy powstałe wskutek działania rdzy i resztek spalonego prochu oraz materiałów inicjujących ze spłonki.

wadera, wadera, wilczyca

samica wilka.

wilk, wilk (Canis lupus L.)

gatunek z rodziny psów, długość ciała około 100-150 cm, ogona 30-50 cm, ciężar ciała 30-60 kg, ubarwienie płowe, czerniawe na grzbiecie, pierś, brzuch oraz wewnętrzna strona nóg (...)

wab, wabienie

naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.

wyżły

grupa ras psów myśliwskich używanych do polowań. Dzielimy je na angielskie (pionier i selery), niemieckie (krótkowłosy, szorstkowłosy i rzadko spotykany długowłosy), francuskie (gryfon) i (...)

wyciec

o ptakach łownych, przeważnie o kuropatwach i bażantach: uciec bezszelestnie.

włóczka

wleczenie zabitego zwierza lub ptaka w celu stworzenia sztucznego tropu do szkolenia psa myśliwskiego albo zwabienia wilka lub lisa.

warowanie

pozycja psa: leży na brzuchu i głowę trzyma na łapach.

Winchester

amerykańska firma produkująca broń, w tym sztucery, repetowane charakterystycznie od dołu.

wyżeł niemiecki szorstkowłosy

pies myśliwski, budową i maścią przypominający vr. n. gładkowłosego. Różni się od niego długością i rodzajem włosa. Ma sierść ostrą, twardą o długości ok. 4 cm. Pysk (...)