Definicja hasła: włóczyć
- włóczyć
o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.
Włóczyć - w kontekście zachowania borsuka, polega na zbieraniu suchej roślinności i przemieszczaniu jej do nory, zazwyczaj w okresie jesiennym, celem zaścielenia nor podczas zbliżającej się zimy. Borsuk wykorzystuje tak zgromadzone materiały do budowy lub wyścielenia swojej nory oraz do stworzenia schronienia dla siebie i swojej rodziny. Może również ukrywać się pod zgromadzonymi suchymi liśćmi lub trawami w celu ochrony przed drapieżnikami lub niskimi temperaturami. Zbieranie suchej roślinności jest istotnym elementem adaptacji borsuka do warunków naturalnego środowiska, umożliwiając mu przetrwanie trudnych warunków pogodowych oraz zapewnienie bezpiecznego schronienia w nory. Włóczenie jest również istotne dla utrzymania właściwej wilgotności i ciepła w norze borsuka.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj włóczyć w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- warowanie
pozycja psa: leży na brzuchu i głowę trzyma na łapach.
- wietrzyć
o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.
- widłak
młody jeleń byk lub kozioł mający na każdej, lub przynajmniej na jednej, tyce najwyżej dwie odnogi.
- wąsy
kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.
- waga
kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.
- wyżeł niemiecki szorstkowłosy
pies myśliwski, budową i maścią przypominający vr. n. gładkowłosego. Różni się od niego długością i rodzajem włosa. Ma sierść ostrą, twardą o długości ok. 4 cm. Pysk (...)
- wilcza odnoga
dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.
- wab, wabienie
naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.
- wiatr
1) zapach właściwy danemu gatunkowi zwierzyny lub ptactwa; umożliwia pracę psu myśliwskiemu
2) węch psa myśliwskiego: górny - gdy pies pracuje z głową podniesioną do góry, dolny - (...)
- wylot
1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.