Definicja hasła: włóczyć
- włóczyć
o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.
Włóczyć - w kontekście zachowania borsuka, polega na zbieraniu suchej roślinności i przemieszczaniu jej do nory, zazwyczaj w okresie jesiennym, celem zaścielenia nor podczas zbliżającej się zimy. Borsuk wykorzystuje tak zgromadzone materiały do budowy lub wyścielenia swojej nory oraz do stworzenia schronienia dla siebie i swojej rodziny. Może również ukrywać się pod zgromadzonymi suchymi liśćmi lub trawami w celu ochrony przed drapieżnikami lub niskimi temperaturami. Zbieranie suchej roślinności jest istotnym elementem adaptacji borsuka do warunków naturalnego środowiska, umożliwiając mu przetrwanie trudnych warunków pogodowych oraz zapewnienie bezpiecznego schronienia w nory. Włóczenie jest również istotne dla utrzymania właściwej wilgotności i ciepła w norze borsuka.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj włóczyć w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wiatr
1) zapach właściwy danemu gatunkowi zwierzyny lub ptactwa; umożliwia pracę psu myśliwskiemu
2) węch psa myśliwskiego: górny - gdy pies pracuje z głową podniesioną do góry, dolny - (...)
- wabidło
urządzenie służące do wabienia ptaka łowczego na rękawicę; wykonane jest z drewna obszytego materacykiem z tkaniny oraz ma przymocowane skrzydła, najczęściej gołębia.
- wędrowny
1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.
- widłówka
młoda kuropatwa, która w wyniku pierzenia się utraciła środkowe sterówki.
- wnyk
pętla ze sznurka, drutu lub włosia, służąca kłusownikom do łapania zwierząt i ptaków. Umieszczana jest na drzewie, kołku lub krzakach w ten sposób, aby zwierzę weszło w pętlę. Na (...)
- wietrzyć
o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.
- wycieranie poroża
ścieranie przez jeleniowate scypułu z wykształconego już poroża.
- welshterier
mało popularna w Polsce rasa terierów używana do polowań na dziki i w norach.
- wylot
1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.
- woliera
duża klatka z siatki służąca do hodowli lub przechowywania ptactwa łownego, głównie kuropatw i bażantów.