Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: waga

waga

kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.

Waga to termin używany w łowiectwie, określający kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi. Jest to istotna umiejętność myśliwych, umożliwiająca im śledzenie i odnalezienie zwierzyny. Metody określania wag są zróżnicowane i uwzględniają obserwację śladów pozostawionych przez zwierzynę, a także dźwięki wydawane przez nią. Dodatkowo, warunki atmosferyczne, pora roku oraz pora dnia mają wpływ na to, w którym kierunku może udać się zwierzyna.

Waga może być determinowana poprzez analizę zachowań zwierząt. Na przykład w ciepłe dni zwierzyna może szukać ochłody w lasach lub na wzgórzach, podczas gdy w chłodniejszych porach roku może preferować tereny o większej ekspozycji na słońce, jak pola czy łąki. Myśliwi mogą również opierać się na obserwowanych oznakach aktywności zwierzyny – śladach czy dźwiękach – aby ustalić kierunek jej przemieszczania. Istotne jest również wykorzystanie doświadczenia oraz informacji od innych myśliwych lub miejscowych mieszkańców dotyczących lokalizacji częstych przebywania zwierząt łownych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj waga w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wędrowny

1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.

welshterier

mało popularna w Polsce rasa terierów używana do polowań na dziki i w norach.

wodzić

o samicy: prowadzić młode.

wąsy

kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.

wypluwki

nie strawione części zwierząt wypluwane przez ptaki drapieżne.

wąsacz

stary kogut dropia.

wiatr

1) zapach właściwy danemu gatunkowi zwierzyny lub ptactwa; umożliwia pracę psu myśliwskiemu
2) węch psa myśliwskiego: górny - gdy pies pracuje z głową podniesioną do góry, dolny - (...)

wietrznik

nozdrza u zwierząt drapieżnych i psa.

waga

kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.

wielotykowość

rogacz lub byk mający poroże o większej niż dwie liczbie tyk.