Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: waga

waga

kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.

Waga to termin używany w łowiectwie, określający kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi. Jest to istotna umiejętność myśliwych, umożliwiająca im śledzenie i odnalezienie zwierzyny. Metody określania wag są zróżnicowane i uwzględniają obserwację śladów pozostawionych przez zwierzynę, a także dźwięki wydawane przez nią. Dodatkowo, warunki atmosferyczne, pora roku oraz pora dnia mają wpływ na to, w którym kierunku może udać się zwierzyna.

Waga może być determinowana poprzez analizę zachowań zwierząt. Na przykład w ciepłe dni zwierzyna może szukać ochłody w lasach lub na wzgórzach, podczas gdy w chłodniejszych porach roku może preferować tereny o większej ekspozycji na słońce, jak pola czy łąki. Myśliwi mogą również opierać się na obserwowanych oznakach aktywności zwierzyny – śladach czy dźwiękach – aby ustalić kierunek jej przemieszczania. Istotne jest również wykorzystanie doświadczenia oraz informacji od innych myśliwych lub miejscowych mieszkańców dotyczących lokalizacji częstych przebywania zwierząt łownych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj waga w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

włóczka

wleczenie zabitego zwierza lub ptaka w celu stworzenia sztucznego tropu do szkolenia psa myśliwskiego albo zwabienia wilka lub lisa.

wykształcać, wykształcać, nasadzać

budować poroże przez jeleniowate.

wypychanie zwierząt

1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.

wizurka

wąska przecinka zrobiona w lesie, od stałego stanowiska, ułatwiająca oddanie strzału w gęstwinie.

wietrzyć

o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.

widłak

młody jeleń byk lub kozioł mający na każdej, lub przynajmniej na jednej, tyce najwyżej dwie odnogi.

wystawiać

o wyżle: wskazywać zwietrzoną zwierzynę (zob. stójka).

wiatr

1) zapach właściwy danemu gatunkowi zwierzyny lub ptactwa; umożliwia pracę psu myśliwskiemu
2) węch psa myśliwskiego: górny - gdy pies pracuje z głową podniesioną do góry, dolny - (...)

wyciec

o ptakach łownych, przeważnie o kuropatwach i bażantach: uciec bezszelestnie.

wachlarz

ogon koguta głuszca.