Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wilczek

wilczek

młody wilk.

Wilczek to termin używany w łowiectwie do określenia młodego wilka, czyli osobnika należącego do gatunku Canis lupus. Młody wilczek charakteryzuje się jeszcze niedojrzałym wyglądem oraz zachowaniem. Po urodzeniu, wilczki pozostają w norze przez kilka tygodni, a następnie zaczynają towarzyszyć starszym osobnikom podczas polowania i nauki przetrwania w naturalnym środowisku.

Mają mniej doświadczenia niż starsze wilki i często uczą się od swoich starszych towarzyszy polowania, obrony terytorium oraz innych umiejętności niezbędnych do przeżycia w dzikiej przyrodzie. Wilczki są cennym obiektem badań naukowych, ponieważ ich rozwój pozwala lepiej zrozumieć zachowania stad wilków oraz dynamikę społeczną w populacjach wilków.

Ponadto, dla współczesnego społeczeństwa są one obiektem zainteresowania ze względu na ich status jako gatunek chroniony, co ma także wpływ na zarządzanie populacją wilków w kontekście ochrony fauny, zwłaszcza tam, gdzie dochodzi do konfliktów między ludźmi a wilkami. Wilczek odgrywa więc istotną rolę zarówno w ekologii leśnej, jak i we współistnieniu człowieka z dzikimi zwierzętami.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wilczek w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wycie

przeciągły głos wilka.

wlot

miejsce, w które pocisk trafił zwierzę.

wąsacz

stary kogut dropia.

wycinek

trzyletni samiec dzika.

włóczyć

o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.

wilczyca, wilczyca, wadera

samica wilka.

wystawiać

o wyżle: wskazywać zwietrzoną zwierzynę (zob. stójka).

wab, wabienie

naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.

wilczy dół

stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.

wylot

1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.