Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wilczek

wilczek

młody wilk.

Wilczek to termin używany w łowiectwie do określenia młodego wilka, czyli osobnika należącego do gatunku Canis lupus. Młody wilczek charakteryzuje się jeszcze niedojrzałym wyglądem oraz zachowaniem. Po urodzeniu, wilczki pozostają w norze przez kilka tygodni, a następnie zaczynają towarzyszyć starszym osobnikom podczas polowania i nauki przetrwania w naturalnym środowisku.

Mają mniej doświadczenia niż starsze wilki i często uczą się od swoich starszych towarzyszy polowania, obrony terytorium oraz innych umiejętności niezbędnych do przeżycia w dzikiej przyrodzie. Wilczki są cennym obiektem badań naukowych, ponieważ ich rozwój pozwala lepiej zrozumieć zachowania stad wilków oraz dynamikę społeczną w populacjach wilków.

Ponadto, dla współczesnego społeczeństwa są one obiektem zainteresowania ze względu na ich status jako gatunek chroniony, co ma także wpływ na zarządzanie populacją wilków w kontekście ochrony fauny, zwłaszcza tam, gdzie dochodzi do konfliktów między ludźmi a wilkami. Wilczek odgrywa więc istotną rolę zarówno w ekologii leśnej, jak i we współistnieniu człowieka z dzikimi zwierzętami.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wilczek w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

Winchester

amerykańska firma produkująca broń, w tym sztucery, repetowane charakterystycznie od dołu.

wieczny ósmak

jeleń byk, który z roku na rok powtarza poroże w formie ósmaka.

wilcza odnoga

dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.

wilczy chód

sposób poruszania się wilków, polegający na tym, że każdy następny wilk stawia nogi dokładnie w trop poprzednika. W związku z tym dobry tropiciel potrafi powiedzieć, czy szedł jeden, czy (...)

wachlarz

ogon koguta głuszca.

widłak

młody jeleń byk lub kozioł mający na każdej, lub przynajmniej na jednej, tyce najwyżej dwie odnogi.

wykot

wydawanie na świat młodych przez sarny, muflony, kozice, zające i króliki.

wiecheć

inaczej pędzel.

wietrzyć

o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.

wiewiórka, wiewiórka (Sciurus vulgaris L.)

gatunek z rzędu gryzoni. Ubarwienie zmienne od rudego do czarnego, ogon puszysty równy długości ciała. Zwierzę leśne nadrzewne. Zakłada gniazda lęgowe w dziuplach, opuszczonych gniazdach (...)