Definicja hasła: wilczek
- wilczek
młody wilk.
Wilczek to termin używany w łowiectwie do określenia młodego wilka, czyli osobnika należącego do gatunku Canis lupus. Młody wilczek charakteryzuje się jeszcze niedojrzałym wyglądem oraz zachowaniem. Po urodzeniu, wilczki pozostają w norze przez kilka tygodni, a następnie zaczynają towarzyszyć starszym osobnikom podczas polowania i nauki przetrwania w naturalnym środowisku.
Mają mniej doświadczenia niż starsze wilki i często uczą się od swoich starszych towarzyszy polowania, obrony terytorium oraz innych umiejętności niezbędnych do przeżycia w dzikiej przyrodzie. Wilczki są cennym obiektem badań naukowych, ponieważ ich rozwój pozwala lepiej zrozumieć zachowania stad wilków oraz dynamikę społeczną w populacjach wilków.
Ponadto, dla współczesnego społeczeństwa są one obiektem zainteresowania ze względu na ich status jako gatunek chroniony, co ma także wpływ na zarządzanie populacją wilków w kontekście ochrony fauny, zwłaszcza tam, gdzie dochodzi do konfliktów między ludźmi a wilkami. Wilczek odgrywa więc istotną rolę zarówno w ekologii leśnej, jak i we współistnieniu człowieka z dzikimi zwierzętami.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wilczek w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wieniec
poroże jelenia byka. Prawidłowo ukształtowany wieniec dojrzałego byka składa się z dwóch tyk, z których każda posiada trzy odnogi - oczniak, nadoczniak i opierak - oraz zakończona jest (...)
- włóczka
wleczenie zabitego zwierza lub ptaka w celu stworzenia sztucznego tropu do szkolenia psa myśliwskiego albo zwabienia wilka lub lisa.
- wtok
wgłębienie w metalowej łusce nabojów do broni kulowej powtarzalnej, w które wchodzi pazur wyciągu i wyrzuca łuskę. Brak litery R na łusce oznacza nabój z wtokiem, np. 7 X 64.
- wyciec
o ptakach łownych, przeważnie o kuropatwach i bażantach: uciec bezszelestnie.
- worek
woreczek na śrut noszony przez myśliwych w epoce broni skałkowej.
- wilczy dół
stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.
- wypierzyć się
o ptakach: które zmieniły upierzenie.
- wab, wabienie
naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.
- wąsy
kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.
- wieczny ósmak
jeleń byk, który z roku na rok powtarza poroże w formie ósmaka.