Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wilczek

wilczek

młody wilk.

Wilczek to termin używany w łowiectwie do określenia młodego wilka, czyli osobnika należącego do gatunku Canis lupus. Młody wilczek charakteryzuje się jeszcze niedojrzałym wyglądem oraz zachowaniem. Po urodzeniu, wilczki pozostają w norze przez kilka tygodni, a następnie zaczynają towarzyszyć starszym osobnikom podczas polowania i nauki przetrwania w naturalnym środowisku.

Mają mniej doświadczenia niż starsze wilki i często uczą się od swoich starszych towarzyszy polowania, obrony terytorium oraz innych umiejętności niezbędnych do przeżycia w dzikiej przyrodzie. Wilczki są cennym obiektem badań naukowych, ponieważ ich rozwój pozwala lepiej zrozumieć zachowania stad wilków oraz dynamikę społeczną w populacjach wilków.

Ponadto, dla współczesnego społeczeństwa są one obiektem zainteresowania ze względu na ich status jako gatunek chroniony, co ma także wpływ na zarządzanie populacją wilków w kontekście ochrony fauny, zwłaszcza tam, gdzie dochodzi do konfliktów między ludźmi a wilkami. Wilczek odgrywa więc istotną rolę zarówno w ekologii leśnej, jak i we współistnieniu człowieka z dzikimi zwierzętami.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wilczek w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wiara myśliwska

doborowa, zgrana grupa myśliwych.

wędrowny

1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.

wykształcać, wykształcać, nasadzać

budować poroże przez jeleniowate.

widłówka

młoda kuropatwa, która w wyniku pierzenia się utraciła środkowe sterówki.

wilk, wilk (Canis lupus L.)

gatunek z rodziny psów, długość ciała około 100-150 cm, ogona 30-50 cm, ciężar ciała 30-60 kg, ubarwienie płowe, czerniawe na grzbiecie, pierś, brzuch oraz wewnętrzna strona nóg (...)

wielotykowość

rogacz lub byk mający poroże o większej niż dwie liczbie tyk.

worek

woreczek na śrut noszony przez myśliwych w epoce broni skałkowej.

węglarz

lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.

włóczyć

o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.

woliera

duża klatka z siatki służąca do hodowli lub przechowywania ptactwa łownego, głównie kuropatw i bażantów.