Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wilczek

wilczek

młody wilk.

Wilczek to termin używany w łowiectwie do określenia młodego wilka, czyli osobnika należącego do gatunku Canis lupus. Młody wilczek charakteryzuje się jeszcze niedojrzałym wyglądem oraz zachowaniem. Po urodzeniu, wilczki pozostają w norze przez kilka tygodni, a następnie zaczynają towarzyszyć starszym osobnikom podczas polowania i nauki przetrwania w naturalnym środowisku.

Mają mniej doświadczenia niż starsze wilki i często uczą się od swoich starszych towarzyszy polowania, obrony terytorium oraz innych umiejętności niezbędnych do przeżycia w dzikiej przyrodzie. Wilczki są cennym obiektem badań naukowych, ponieważ ich rozwój pozwala lepiej zrozumieć zachowania stad wilków oraz dynamikę społeczną w populacjach wilków.

Ponadto, dla współczesnego społeczeństwa są one obiektem zainteresowania ze względu na ich status jako gatunek chroniony, co ma także wpływ na zarządzanie populacją wilków w kontekście ochrony fauny, zwłaszcza tam, gdzie dochodzi do konfliktów między ludźmi a wilkami. Wilczek odgrywa więc istotną rolę zarówno w ekologii leśnej, jak i we współistnieniu człowieka z dzikimi zwierzętami.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wilczek w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wystawiać

o wyżle: wskazywać zwietrzoną zwierzynę (zob. stójka).

wycie

przeciągły głos wilka.

wyciskać

wygonić zwierzynę z jej kryjówki.

wycinek

trzyletni samiec dzika.

włóczka

wleczenie zabitego zwierza lub ptaka w celu stworzenia sztucznego tropu do szkolenia psa myśliwskiego albo zwabienia wilka lub lisa.

wachlarz

ogon koguta głuszca.

wiewiórka, wiewiórka (Sciurus vulgaris L.)

gatunek z rzędu gryzoni. Ubarwienie zmienne od rudego do czarnego, ogon puszysty równy długości ciała. Zwierzę leśne nadrzewne. Zakłada gniazda lęgowe w dziuplach, opuszczonych gniazdach (...)

węglarz

lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.

wąsy

kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.

wietrzyć

o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.