Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: welshterier

welshterier

mało popularna w Polsce rasa terierów używana do polowań na dziki i w norach.

Welsh terier to rasa psów należąca do grupy terierów, wywodząca się z Walii. Jest to średniej wielkości pies o charakterystycznej szorstkiej sierści, która może być w kolorze pręgowanym, czarnym i brązowym. Welsh teriery są znane ze swojej odwagi, zaradności i determinacji w polowaniach, zwłaszcza na dziki i w norach.

W kontekście łowieckim Welsh terier jest ceniony ze względu na swoje umiejętności myśliwskie. Ich silny instynkt polowania sprawia, że są świetnymi tropicielami, a także doskonale sprawdzają się w pracy pod ziemią, gdzie mogą ścigać się z innymi zwierzakami takimi jak lisy lub borsuki. Dzięki swojej wytrzymałości fizycznej i sprytowi są w stanie skutecznie wspomagać myśliwych podczas polowań.

Mimo że Welsh teriery nie są bardzo popularne w Polsce, są cenione przez miłośników łowiectwa za ich inteligencję, żywotność i lojalność. Są to doskonałe psy do pracy na polowaniach zarówno na otwartym terenie, jak i w trudno dostępnych zakamarkach nor oraz przydatne towarzystwo dla myśliwych.

Ponadto, warto podkreślić, że Welsh teriery są również psem towarzyskim o żywym temperamentem i silnym więziem z właścicielem. Można je uczyć posłuszeństwa i szkolić do różnych dyscyplin, co sprawia, że zdobyły popularność również poza obszarem łowieckim jako wierni towarzysze życia codziennego.

Warto dodać, że ze względu na swoją energię oraz potrzebę aktywności fizycznej i umysłowej, Welsh teriery powinny być prowadzone przez aktywnych właścicieli zdolnych zapewnić im odpowiednią ilość aktywności oraz bodźców intelektualnych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj welshterier w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wyżły

grupa ras psów myśliwskich używanych do polowań. Dzielimy je na angielskie (pionier i selery), niemieckie (krótkowłosy, szorstkowłosy i rzadko spotykany długowłosy), francuskie (gryfon) i (...)

wielotykowość

rogacz lub byk mający poroże o większej niż dwie liczbie tyk.

wrona siwa, wrona siwa (Corvus cornix L.)

ptak z rodziny krukowatych wyrządzający poważne szkody w gospodarstwie łowieckim. Stan liczebny wron w łowisku powinien być stale kontrolowany i w razie nadmiernego wzrostu redukowany. (...)

wypalić

wystrzelić.

wachlarz

ogon koguta głuszca.

wylot

1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.

wiara myśliwska

doborowa, zgrana grupa myśliwych.

wodzić

o samicy: prowadzić młode.

wędrowny

1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.

włosień kręty

zob. trychina.