Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wędrowny

wędrowny

1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.

Wędrowny to określenie, które odnosi się zarówno do zwierzyny, jak i ptactwa. W kontekście zwierzyny, termin ten odnosi się do gatunków zwierząt, które często zmieniają miejsce pobytu ze względu na poszukiwanie pożywienia lub lepszych warunków życia. Przykłady takiej wędrownej zwierzyny to jelenie, daniele oraz inne dzikie gatunki zwierząt. Z kolei w przypadku ptactwa wędrownego termin ten odnosi się do gatunków ptaków, które migrują na duże odległości. Ptaki te opuszczają swoje zimowe tereny w poszukiwaniu lepszych warunków bytowania i dostępu do pożywienia, a latem powracają na północ w celu rozmnażania się i wykarmiania młodych.

Ptaki wędrowne przemieszczają się między różnymi regionami geograficznymi w określonej sekwencji sezonowej; zazwyczaj migrują między miejscami lęgowymi a zimowiskowymi. Ich zachowanie migracyjne jest adaptacją do zmienności warunków środowiskowych oraz źródła pokarmu. Podobnie wędrowna zwierzyna dostosowuje swoje poruszanie się do zapewnienia sobie odpowiednich warunków życia przez cały rok.

Zarówno zachowanie migracyjne ptaków, jak i poruszanie się zwierzyny wędrownej ma istotne znaczenie zarówno dla ekosystemu, jak i dla ludzi. Stanowi bowiem istotny element dynamiki przyrody oraz może być monitorowane i regulowane poprzez programy ochrony środowiska naturalnego. Wsparcie i zrozumienie potrzeb ptaków i zwierząt migrujących jest kluczowe dla utrzymania ich populacji oraz zachowania równowagi ekologicznej na obszarach ich lęgowych i żerowych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wędrowny w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

warchlak

dzik w pierwszym roku życia.

wab, wabienie

naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.

wybębniać kunę

wypłaszać kunę z dziupli przez opukiwanie pnia drzewa kijem.

welshterier

mało popularna w Polsce rasa terierów używana do polowań na dziki i w norach.

widlica

rozwidlenie odnogi lub tyki (w kształcie litery V) wieńca jelenia.

wabik

przyżąd do wabienia zwierzyny łownej lub ptactwa (zob. muszla, piszczałka, (...)

wilk, wilk (Canis lupus L.)

gatunek z rodziny psów, długość ciała około 100-150 cm, ogona 30-50 cm, ciężar ciała 30-60 kg, ubarwienie płowe, czerniawe na grzbiecie, pierś, brzuch oraz wewnętrzna strona nóg (...)

wilczek

młody wilk.

wiara myśliwska

doborowa, zgrana grupa myśliwych.

wachlarz

ogon koguta głuszca.