Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wypychanie zwierząt

wypychanie zwierząt

1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.

Wypychanie zwierząt to specjalna technika wykorzystywana przez myśliwych, mająca na celu wypędzenie zwierzyny lub ptactwa z zarośli za pomocą psa myśliwskiego. Pies myśliwski jest wyszkolony do tego, aby działał jako wsparcie dla myśliwego, pomagając mu w lokalizacji oraz pozyskiwaniu zwierzyny. Poprzez wypychanie, pies może wprawić zwierzynę w ruch i wywołać jej ucieczkę na otwartą przestrzeń, ułatwiając tym samym strzał myśliwego. Wypychanie jest istotnym elementem polowania, umożliwiając skuteczniejsze zdobycie trofeum.

Ponadto, termin "wypychanie zwierząt" odnosi się także do procesu preparowania trofeów, który polega na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka. Proces ten rozpoczyna się od oczyszczenia i wysuszenia skóry, a następnie jej wypełnienia odpowiednimi materiałami takimi jak słoma czy wełna celem nadania naturalnego kształtu i rozmiaru ciału zwierzęcia lub ptaka. Następnie skóra jest szyta i modelowana tak, aby oddać naturalne ruchy i postawę danego stworzenia. Choć proces preparowania trofeów wymaga czasu i precyzji, efekt końcowy może być imponujący, stanowiąc cenioną ozdobę myśliwskich domów czy kolekcji łowieckich.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wypychanie zwierząt w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

widlica

rozwidlenie odnogi lub tyki (w kształcie litery V) wieńca jelenia.

wietrznik

nozdrza u zwierząt drapieżnych i psa.

węglarz

lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.

wilk, wilk (Canis lupus L.)

gatunek z rodziny psów, długość ciała około 100-150 cm, ogona 30-50 cm, ciężar ciała 30-60 kg, ubarwienie płowe, czerniawe na grzbiecie, pierś, brzuch oraz wewnętrzna strona nóg (...)

wilczura

futro z wilczych skór.

wataha

stado dzików lub wilków.

wieniec

poroże jelenia byka. Prawidłowo ukształtowany wieniec dojrzałego byka składa się z dwóch tyk, z których każda posiada trzy odnogi - oczniak, nadoczniak i opierak - oraz zakończona jest (...)

worek

woreczek na śrut noszony przez myśliwych w epoce broni skałkowej.

wycieranie poroża

ścieranie przez jeleniowate scypułu z wykształconego już poroża.

wycie

przeciągły głos wilka.