Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wypychanie zwierząt

wypychanie zwierząt

1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.

Wypychanie zwierząt to specjalna technika wykorzystywana przez myśliwych, mająca na celu wypędzenie zwierzyny lub ptactwa z zarośli za pomocą psa myśliwskiego. Pies myśliwski jest wyszkolony do tego, aby działał jako wsparcie dla myśliwego, pomagając mu w lokalizacji oraz pozyskiwaniu zwierzyny. Poprzez wypychanie, pies może wprawić zwierzynę w ruch i wywołać jej ucieczkę na otwartą przestrzeń, ułatwiając tym samym strzał myśliwego. Wypychanie jest istotnym elementem polowania, umożliwiając skuteczniejsze zdobycie trofeum.

Ponadto, termin "wypychanie zwierząt" odnosi się także do procesu preparowania trofeów, który polega na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka. Proces ten rozpoczyna się od oczyszczenia i wysuszenia skóry, a następnie jej wypełnienia odpowiednimi materiałami takimi jak słoma czy wełna celem nadania naturalnego kształtu i rozmiaru ciału zwierzęcia lub ptaka. Następnie skóra jest szyta i modelowana tak, aby oddać naturalne ruchy i postawę danego stworzenia. Choć proces preparowania trofeów wymaga czasu i precyzji, efekt końcowy może być imponujący, stanowiąc cenioną ozdobę myśliwskich domów czy kolekcji łowieckich.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wypychanie zwierząt w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wilczyca, wilczyca, wadera

samica wilka.

warczeć

o rysiach wydających głos w czasie cieczki.

widłówka

młoda kuropatwa, która w wyniku pierzenia się utraciła środkowe sterówki.

wyrzutnik

zob. eżektor.

wiara myśliwska

doborowa, zgrana grupa myśliwych.

wykot

wydawanie na świat młodych przez sarny, muflony, kozice, zające i króliki.

wyciec

o ptakach łownych, przeważnie o kuropatwach i bażantach: uciec bezszelestnie.

wystawiać

o wyżle: wskazywać zwietrzoną zwierzynę (zob. stójka).

widłak

młody jeleń byk lub kozioł mający na każdej, lub przynajmniej na jednej, tyce najwyżej dwie odnogi.

wąsy

kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.