Definicja hasła: wypychanie zwierząt
- wypychanie zwierząt
1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.
Wypychanie zwierząt to specjalna technika wykorzystywana przez myśliwych, mająca na celu wypędzenie zwierzyny lub ptactwa z zarośli za pomocą psa myśliwskiego. Pies myśliwski jest wyszkolony do tego, aby działał jako wsparcie dla myśliwego, pomagając mu w lokalizacji oraz pozyskiwaniu zwierzyny. Poprzez wypychanie, pies może wprawić zwierzynę w ruch i wywołać jej ucieczkę na otwartą przestrzeń, ułatwiając tym samym strzał myśliwego. Wypychanie jest istotnym elementem polowania, umożliwiając skuteczniejsze zdobycie trofeum.
Ponadto, termin "wypychanie zwierząt" odnosi się także do procesu preparowania trofeów, który polega na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka. Proces ten rozpoczyna się od oczyszczenia i wysuszenia skóry, a następnie jej wypełnienia odpowiednimi materiałami takimi jak słoma czy wełna celem nadania naturalnego kształtu i rozmiaru ciału zwierzęcia lub ptaka. Następnie skóra jest szyta i modelowana tak, aby oddać naturalne ruchy i postawę danego stworzenia. Choć proces preparowania trofeów wymaga czasu i precyzji, efekt końcowy może być imponujący, stanowiąc cenioną ozdobę myśliwskich domów czy kolekcji łowieckich.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wypychanie zwierząt w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wypierzyć się
o ptakach: które zmieniły upierzenie.
- wystawy psów rasowych
pokazy psów rasowych organizowane przez Związek Kynologiczny, mające na celu przegląd rodowodowego materiału hodowlanego. Wystawy są ogólne i specjalistyczne (jednej rasy). Psy ocenione są (...)
- wrona siwa, wrona siwa (Corvus cornix L.)
ptak z rodziny krukowatych wyrządzający poważne szkody w gospodarstwie łowieckim. Stan liczebny wron w łowisku powinien być stale kontrolowany i w razie nadmiernego wzrostu redukowany. (...)
- wilczy dół
stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.
- wżery, wżery, rak
wgłębienia w przewodzie lufy powstałe wskutek działania rdzy i resztek spalonego prochu oraz materiałów inicjujących ze spłonki.
- waga
kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.
- wąsacz
stary kogut dropia.
- wilczy chód
sposób poruszania się wilków, polegający na tym, że każdy następny wilk stawia nogi dokładnie w trop poprzednika. W związku z tym dobry tropiciel potrafi powiedzieć, czy szedł jeden, czy (...)
- wybijak
przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.