Definicja hasła: wypychanie zwierząt
- wypychanie zwierząt
1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.
Wypychanie zwierząt to specjalna technika wykorzystywana przez myśliwych, mająca na celu wypędzenie zwierzyny lub ptactwa z zarośli za pomocą psa myśliwskiego. Pies myśliwski jest wyszkolony do tego, aby działał jako wsparcie dla myśliwego, pomagając mu w lokalizacji oraz pozyskiwaniu zwierzyny. Poprzez wypychanie, pies może wprawić zwierzynę w ruch i wywołać jej ucieczkę na otwartą przestrzeń, ułatwiając tym samym strzał myśliwego. Wypychanie jest istotnym elementem polowania, umożliwiając skuteczniejsze zdobycie trofeum.
Ponadto, termin "wypychanie zwierząt" odnosi się także do procesu preparowania trofeów, który polega na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka. Proces ten rozpoczyna się od oczyszczenia i wysuszenia skóry, a następnie jej wypełnienia odpowiednimi materiałami takimi jak słoma czy wełna celem nadania naturalnego kształtu i rozmiaru ciału zwierzęcia lub ptaka. Następnie skóra jest szyta i modelowana tak, aby oddać naturalne ruchy i postawę danego stworzenia. Choć proces preparowania trofeów wymaga czasu i precyzji, efekt końcowy może być imponujący, stanowiąc cenioną ozdobę myśliwskich domów czy kolekcji łowieckich.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wypychanie zwierząt w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wędrowny
1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.
- wilcza odnoga
dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.
- wiara myśliwska
doborowa, zgrana grupa myśliwych.
- węglarz
lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.
- wizurka
wąska przecinka zrobiona w lesie, od stałego stanowiska, ułatwiająca oddanie strzału w gęstwinie.
- wieniec
poroże jelenia byka. Prawidłowo ukształtowany wieniec dojrzałego byka składa się z dwóch tyk, z których każda posiada trzy odnogi - oczniak, nadoczniak i opierak - oraz zakończona jest (...)
- wilczyca, wilczyca, wadera
samica wilka.
- wyżły
grupa ras psów myśliwskich używanych do polowań. Dzielimy je na angielskie (pionier i selery), niemieckie (krótkowłosy, szorstkowłosy i rzadko spotykany długowłosy), francuskie (gryfon) i (...)
- wilczek
młody wilk.