Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wypychanie zwierząt

wypychanie zwierząt

1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.

Wypychanie zwierząt to specjalna technika wykorzystywana przez myśliwych, mająca na celu wypędzenie zwierzyny lub ptactwa z zarośli za pomocą psa myśliwskiego. Pies myśliwski jest wyszkolony do tego, aby działał jako wsparcie dla myśliwego, pomagając mu w lokalizacji oraz pozyskiwaniu zwierzyny. Poprzez wypychanie, pies może wprawić zwierzynę w ruch i wywołać jej ucieczkę na otwartą przestrzeń, ułatwiając tym samym strzał myśliwego. Wypychanie jest istotnym elementem polowania, umożliwiając skuteczniejsze zdobycie trofeum.

Ponadto, termin "wypychanie zwierząt" odnosi się także do procesu preparowania trofeów, który polega na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka. Proces ten rozpoczyna się od oczyszczenia i wysuszenia skóry, a następnie jej wypełnienia odpowiednimi materiałami takimi jak słoma czy wełna celem nadania naturalnego kształtu i rozmiaru ciału zwierzęcia lub ptaka. Następnie skóra jest szyta i modelowana tak, aby oddać naturalne ruchy i postawę danego stworzenia. Choć proces preparowania trofeów wymaga czasu i precyzji, efekt końcowy może być imponujący, stanowiąc cenioną ozdobę myśliwskich domów czy kolekcji łowieckich.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wypychanie zwierząt w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

welshterier

mało popularna w Polsce rasa terierów używana do polowań na dziki i w norach.

wizurka

wąska przecinka zrobiona w lesie, od stałego stanowiska, ułatwiająca oddanie strzału w gęstwinie.

wadera, wadera, wilczyca

samica wilka.

węglarz

lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.

włóczyć

o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.

wełna

sierść muflona lub żubra.

wykształcać, wykształcać, nasadzać

budować poroże przez jeleniowate.

wilczy dół

stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.

wydra, wydra (Lutra lutra L.)

gatunek z rodziny łasicowatych; długotść ciała 62-100 cm, ogona 35- 60 cm, ciężar 5-15 kg, grzbiet brązowy, reszta ciała jaśniejsza. Żyje w stawach i jeziorach o wysokich brzegach, w (...)

wiewiórka, wiewiórka (Sciurus vulgaris L.)

gatunek z rzędu gryzoni. Ubarwienie zmienne od rudego do czarnego, ogon puszysty równy długości ciała. Zwierzę leśne nadrzewne. Zakłada gniazda lęgowe w dziuplach, opuszczonych gniazdach (...)