Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wataha

wataha

stado dzików lub wilków.

Wataha to hierarchicznie zorganizowana grupa dzików lub wilków, zwykle składająca się z samca alfa, samicy alfa i ich potomstwa. W wataze panuje wyraźna hierarchia, a samiec alfa pełni rolę głowy grupy, dbając o bezpieczeństwo i ochronę pozostałych członków watahy. Samica alfa natomiast zajmuje się wychowaniem młodych oraz utrzymaniem ładu wewnątrz grupy. Liczebność watahy może się różnić w zależności od gatunku i środowiska, w którym się znajduje, oscylując od kilku do kilkudziesięciu osobników.

Watahy dzików i wilków odgrywają istotną rolę w ekosystemie naturalnym poprzez regulację populacji innych zwierząt. Chronią one również przed szkodnikami oraz pomagają w regulowaniu populacji dzikich zwierząt, które mogłyby stanowić zagrożenie dla ludzi lub ich upraw. Oprócz tego watahy posiadają swoje własne tradycje, obyczaje oraz określone role społeczne i hierarchię. Wilki w watasze komunikują się między sobą za pomocą określonych sposobów komunikacji, a dzikie watahy stosują również odrębne metody polowania i łowienia.

W wolnej przyrodzie watahy wyznaczają określone miejsca do odpoczynku oraz tytulują swoje terytoria, co stanowi istotny element dla zachowania równowagi ekologicznej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wataha w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

włóczyć

o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.

wychowalnia

pomieszczenie, w którym odbywa się wychów bażantów.

wystawy psów rasowych

pokazy psów rasowych organizowane przez Związek Kynologiczny, mające na celu przegląd rodowodowego materiału hodowlanego. Wystawy są ogólne i specjalistyczne (jednej rasy). Psy ocenione są (...)

wypluwki

nie strawione części zwierząt wypluwane przez ptaki drapieżne.

wścieklizna

niebezpieczna wirusowa choroba zwierząt i ludzi przenoszona przez ugryzienie. Człowiek może się zarazić przez kontakt (np. skaleczonej ręki) z wściekłym zwierzęciem. W przypadku (...)

wieniec koronny

wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).

wąsy

kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.

wybijak

przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.

wykształcać, wykształcać, nasadzać

budować poroże przez jeleniowate.

wyżeł niemiecki szorstkowłosy

pies myśliwski, budową i maścią przypominający vr. n. gładkowłosego. Różni się od niego długością i rodzajem włosa. Ma sierść ostrą, twardą o długości ok. 4 cm. Pysk (...)