Definicja hasła: wataha
- wataha
stado dzików lub wilków.
Wataha to hierarchicznie zorganizowana grupa dzików lub wilków, zwykle składająca się z samca alfa, samicy alfa i ich potomstwa. W wataze panuje wyraźna hierarchia, a samiec alfa pełni rolę głowy grupy, dbając o bezpieczeństwo i ochronę pozostałych członków watahy. Samica alfa natomiast zajmuje się wychowaniem młodych oraz utrzymaniem ładu wewnątrz grupy. Liczebność watahy może się różnić w zależności od gatunku i środowiska, w którym się znajduje, oscylując od kilku do kilkudziesięciu osobników.
Watahy dzików i wilków odgrywają istotną rolę w ekosystemie naturalnym poprzez regulację populacji innych zwierząt. Chronią one również przed szkodnikami oraz pomagają w regulowaniu populacji dzikich zwierząt, które mogłyby stanowić zagrożenie dla ludzi lub ich upraw. Oprócz tego watahy posiadają swoje własne tradycje, obyczaje oraz określone role społeczne i hierarchię. Wilki w watasze komunikują się między sobą za pomocą określonych sposobów komunikacji, a dzikie watahy stosują również odrębne metody polowania i łowienia.
W wolnej przyrodzie watahy wyznaczają określone miejsca do odpoczynku oraz tytulują swoje terytoria, co stanowi istotny element dla zachowania równowagi ekologicznej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wataha w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wiewiórka, wiewiórka (Sciurus vulgaris L.)
gatunek z rzędu gryzoni. Ubarwienie zmienne od rudego do czarnego, ogon puszysty równy długości ciała. Zwierzę leśne nadrzewne. Zakłada gniazda lęgowe w dziuplach, opuszczonych gniazdach (...)
- wełna
sierść muflona lub żubra.
- wietrzyć
o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.
- wypychanie zwierząt
1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.
- wycie
przeciągły głos wilka.
- wachlarz
ogon koguta głuszca.
- wylot
1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.
- wtok
wgłębienie w metalowej łusce nabojów do broni kulowej powtarzalnej, w które wchodzi pazur wyciągu i wyrzuca łuskę. Brak litery R na łusce oznacza nabój z wtokiem, np. 7 X 64.
- wilk, wilk (Canis lupus L.)
gatunek z rodziny psów, długość ciała około 100-150 cm, ogona 30-50 cm, ciężar ciała 30-60 kg, ubarwienie płowe, czerniawe na grzbiecie, pierś, brzuch oraz wewnętrzna strona nóg (...)
- włóczka
wleczenie zabitego zwierza lub ptaka w celu stworzenia sztucznego tropu do szkolenia psa myśliwskiego albo zwabienia wilka lub lisa.