Definicja hasła: wietrznik
- wietrznik
nozdrza u zwierząt drapieżnych i psa.
Wietrznik to narząd występujący u zwierząt drapieżnych i psa, służący do wykrywania zapachów. Składa się z dwóch części: nozdrzy i nosa. Nozdrza, umieszczone po obu stronach głowy zwierzęcia, są bardzo wrażliwe na ruch powietrza, co umożliwia zwierzęciu wykrywanie ruchu powietrza oraz zapachów. Duże powierzchnie nozdrzy służą do wchłaniania cząsteczek lotnych obecnych w powietrzu, które następnie są przenoszone do nosa.
Narząd ten jest kluczowy dla zdolności zwierząt do wykrywania zapachów. Receptor olfaktoryczny w nosie jest odpowiedzialny za identyfikację różnych zapachów i informuje mózg o ich obecności. Wietrznikiem można sterować poprzez regulację ilości powietrza dostarczonego do nozdrzy, co może wpłynąć na wrażliwość narządu na ruch powietrza i jego zapachy. To umożliwia zwierzętom lepszą lokalizację ofiar lub innych obiektów o określonym zapachu.
Wietrznik jest niezwykle istotnym narządem dla drapieżników i psów, umożliwiając im precyzyjne wykrywanie zapachów w otoczeniu. Jego rozwinięta struktura umożliwia skuteczne zdobywanie pokarmu oraz orientację w terenie. Dzięki wietrnikiem te zwierzęta posiadają wyjątkowo rozwinięty zmysł węchu, który stanowi kluczowe narzędzie w ich codziennym funkcjonowaniu oraz polowaniu na zdobycz.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wietrznik w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wtok
wgłębienie w metalowej łusce nabojów do broni kulowej powtarzalnej, w które wchodzi pazur wyciągu i wyrzuca łuskę. Brak litery R na łusce oznacza nabój z wtokiem, np. 7 X 64.
- wieczny ósmak
jeleń byk, który z roku na rok powtarza poroże w formie ósmaka.
- wilcza odnoga
dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.
- wędrowny
1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.
- widłak
młody jeleń byk lub kozioł mający na każdej, lub przynajmniej na jednej, tyce najwyżej dwie odnogi.
- warczeć
o rysiach wydających głos w czasie cieczki.
- wyciec
o ptakach łownych, przeważnie o kuropatwach i bażantach: uciec bezszelestnie.
- wybębniać kunę
wypłaszać kunę z dziupli przez opukiwanie pnia drzewa kijem.
- wycie
przeciągły głos wilka.