Definicja hasła: warowanie
- warowanie
pozycja psa: leży na brzuchu i głowę trzyma na łapach.
Warowanie to podstawowa pozycja, w której pies leży na brzuchu i trzyma głowę na łapach. Wykorzystywana głównie w szkoleniu łowieckim, jest przydatna do utrzymania ciszy, niewidoczności oraz skupienia psa na obserwacji otoczenia bez ruchu. Może być stosowana podczas polowań lub innych aktywności łowieckich, umożliwiając psu utrzymanie pozycji przez długi czas. Dodatkowo służy do nauki innych umiejętności łowieckich, takich jak tropienie i szukanie. Ponadto jest użyteczna do kształtowania kontroli emocjonalnej psa poprzez odpoczynek i relaks, co może pomóc mu w radzeniu sobie ze stresem oraz utrzymaniu spokoju i opanowania w stresujących sytuacjach.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj warowanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wtok
wgłębienie w metalowej łusce nabojów do broni kulowej powtarzalnej, w które wchodzi pazur wyciągu i wyrzuca łuskę. Brak litery R na łusce oznacza nabój z wtokiem, np. 7 X 64.
- walić
o zwierzynie: iść na myśtiwego sztuka za sztuką.
- włóczka
wleczenie zabitego zwierza lub ptaka w celu stworzenia sztucznego tropu do szkolenia psa myśliwskiego albo zwabienia wilka lub lisa.
- wąsy
kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.
- wjechać
o psie norowcu, lisie, borsuku, jenocie i króliku: wejść do nory.
- wyciec
o ptakach łownych, przeważnie o kuropatwach i bażantach: uciec bezszelestnie.
- wybijak
przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.
- wiewiórka, wiewiórka (Sciurus vulgaris L.)
gatunek z rzędu gryzoni. Ubarwienie zmienne od rudego do czarnego, ogon puszysty równy długości ciała. Zwierzę leśne nadrzewne. Zakłada gniazda lęgowe w dziuplach, opuszczonych gniazdach (...)
- wilk, wilk (Canis lupus L.)
gatunek z rodziny psów, długość ciała około 100-150 cm, ogona 30-50 cm, ciężar ciała 30-60 kg, ubarwienie płowe, czerniawe na grzbiecie, pierś, brzuch oraz wewnętrzna strona nóg (...)
- wilcza odnoga
dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.