Definicja hasła: wrona siwa
- wrona siwa, wrona siwa (Corvus cornix L.)
ptak z rodziny krukowatych wyrządzający poważne szkody w gospodarstwie łowieckim. Stan liczebny wron w łowisku powinien być stale kontrolowany i w razie nadmiernego wzrostu redukowany. Upierzenie czarne i siwe. W Polsce bardzo pospolity ptak. Nie podlega okresowi ochronnemu.
Wrona siwa (Corvus cornix) – gatunek ptaka z rodziny krukowatych, o charakterystycznym czarno-siwym upierzeniu. Jest bardzo pospolity w Polsce i nie podlega okresowi ochronnemu. Wrony siwe są zazwyczaj drapieżnikami, polują na inne ptaki oraz ich jaja, co sprawia, że mogą wyrządzać szkody w gospodarstwie łowieckim i rolniczym. Ich zdolność do spożywania nasion i owoców może negatywnie wpływać na działalność rolniczą, a także mogą zagrabić młode ptaki i jaja innych gatunków, co z kolei może mieć negatywny wpływ na populacje innych ptaków.
W związku z tym istotne jest monitorowanie oraz kontrola stanu liczebnego wron siwych w łowisku, a w razie nadmiernego wzrostu – redukcja populacji. Metody redukcji mogą obejmować odstrzał lub odstraszanie ptaków. Odstrzał powinien być przeprowadzony przez doświadczonego myśliwego, aby uniknąć uszkodzenia innych gatunków ptaków. Alternatywnie stosuje się również skuteczne metody odstraszania, takie jak hałasy lub straszaki.
Pomimo utartego poglądu na szkodliwość wron siwych dla gospodarki łowieckiej i rolniczej, warto pamiętać, że są one integralną częścią ekosystemu, pełniąc ważne funkcje ekologiczne. Ich obecność jest naturalnym elementem środowiska przyrodniczego i wpływa na zachowanie równowagi biocenoz w danym obszarze. Dlatego też podejmowane działania regulacyjne powinny uwzględniać również te aspekty.
W konsekwencji planowanie zarządzania populacją wron siwych wymaga uwzględnienia zarówno potrzeb gospodarki łowieckiej i rolniczej, jak również troski o zachowanie naturalnej bioróżnorodności i ekosystemów.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wrona siwa w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wydż-ha
rozkaz charciarza pobudzający charty do gonu.
- włóczyć
o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.
- węglarz
lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.
- wiewiórka, wiewiórka (Sciurus vulgaris L.)
gatunek z rzędu gryzoni. Ubarwienie zmienne od rudego do czarnego, ogon puszysty równy długości ciała. Zwierzę leśne nadrzewne. Zakłada gniazda lęgowe w dziuplach, opuszczonych gniazdach (...)
- widłak
młody jeleń byk lub kozioł mający na każdej, lub przynajmniej na jednej, tyce najwyżej dwie odnogi.
- woliera
duża klatka z siatki służąca do hodowli lub przechowywania ptactwa łownego, głównie kuropatw i bażantów.
- wyciec
o ptakach łownych, przeważnie o kuropatwach i bażantach: uciec bezszelestnie.
- wybijak
przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.
- welshterier
mało popularna w Polsce rasa terierów używana do polowań na dziki i w norach.
- wypluwki
nie strawione części zwierząt wypluwane przez ptaki drapieżne.