Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wieniec koronny

wieniec koronny

wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).

Wieniec koronny to ozdoba wykorzystywana głównie w łowiectwie, składająca się z wzniesionego koła zakończonego koronami po obu stronach lub tylko jednej. Wieniec jest powszechnie stosowany do prezentowania trofeów łowieckich, takich jak rogacze i dziki, ale może być również wykorzystywany do ozdabiania innych przedmiotów, na przykład pamiątkowych medali czy nagród. Korony na wieńcu mogą być wykonane z różnych materiałów, takich jak metal, drewno lub tworzywo sztuczne oraz ozdobione kamieniami szlachetnymi lub perłami. Ozdoba ta może być noszona zarówno na głowie, jak i na szyi jako element dekoracyjny.

Poza swoim zastosowaniem w kontekście łowieckim, wieniec koronny jest popularną ozdobą noszoną przez myśliwych podczas ceremonii łowieckich oraz innymi uroczystościach. Ponadto, jest często widziany także podczas parad i innych imprez publicznych. Wieniec koronny może więc pełnić funkcję zarówno praktyczną, jak i symboliczną, będąc nieodłącznym elementem tradycji łowieckich oraz składnikiem stroju ceremonialnego i insygnii wiernie odwzorującym ducha polowań i tradycji kultury myśliwskiej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wieniec koronny w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wykształcać, wykształcać, nasadzać

budować poroże przez jeleniowate.

Winchester

amerykańska firma produkująca broń, w tym sztucery, repetowane charakterystycznie od dołu.

wieniec koronny

wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).

włóczyć

o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.

wylot

1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.

wykot

wydawanie na świat młodych przez sarny, muflony, kozice, zające i króliki.

waga

kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.

wiatr

1) zapach właściwy danemu gatunkowi zwierzyny lub ptactwa; umożliwia pracę psu myśliwskiemu
2) węch psa myśliwskiego: górny - gdy pies pracuje z głową podniesioną do góry, dolny - (...)

wąsy

kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.

wycinek

trzyletni samiec dzika.