Definicja hasła: wieniec koronny
- wieniec koronny
wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).
Wieniec koronny to ozdoba wykorzystywana głównie w łowiectwie, składająca się z wzniesionego koła zakończonego koronami po obu stronach lub tylko jednej. Wieniec jest powszechnie stosowany do prezentowania trofeów łowieckich, takich jak rogacze i dziki, ale może być również wykorzystywany do ozdabiania innych przedmiotów, na przykład pamiątkowych medali czy nagród. Korony na wieńcu mogą być wykonane z różnych materiałów, takich jak metal, drewno lub tworzywo sztuczne oraz ozdobione kamieniami szlachetnymi lub perłami. Ozdoba ta może być noszona zarówno na głowie, jak i na szyi jako element dekoracyjny.
Poza swoim zastosowaniem w kontekście łowieckim, wieniec koronny jest popularną ozdobą noszoną przez myśliwych podczas ceremonii łowieckich oraz innymi uroczystościach. Ponadto, jest często widziany także podczas parad i innych imprez publicznych. Wieniec koronny może więc pełnić funkcję zarówno praktyczną, jak i symboliczną, będąc nieodłącznym elementem tradycji łowieckich oraz składnikiem stroju ceremonialnego i insygnii wiernie odwzorującym ducha polowań i tradycji kultury myśliwskiej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wieniec koronny w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- włóczka
wleczenie zabitego zwierza lub ptaka w celu stworzenia sztucznego tropu do szkolenia psa myśliwskiego albo zwabienia wilka lub lisa.
- widłówka
młoda kuropatwa, która w wyniku pierzenia się utraciła środkowe sterówki.
- wylot
1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.
- wełna
sierść muflona lub żubra.
- wietrznik
nozdrza u zwierząt drapieżnych i psa.
- wypychanie zwierząt
1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.
- walić
o zwierzynie: iść na myśtiwego sztuka za sztuką.
- wnyk
pętla ze sznurka, drutu lub włosia, służąca kłusownikom do łapania zwierząt i ptaków. Umieszczana jest na drzewie, kołku lub krzakach w ten sposób, aby zwierzę weszło w pętlę. Na (...)
- wjechać
o psie norowcu, lisie, borsuku, jenocie i króliku: wejść do nory.
- wydż-ha
rozkaz charciarza pobudzający charty do gonu.