Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wieniec koronny

wieniec koronny

wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).

Wieniec koronny to ozdoba wykorzystywana głównie w łowiectwie, składająca się z wzniesionego koła zakończonego koronami po obu stronach lub tylko jednej. Wieniec jest powszechnie stosowany do prezentowania trofeów łowieckich, takich jak rogacze i dziki, ale może być również wykorzystywany do ozdabiania innych przedmiotów, na przykład pamiątkowych medali czy nagród. Korony na wieńcu mogą być wykonane z różnych materiałów, takich jak metal, drewno lub tworzywo sztuczne oraz ozdobione kamieniami szlachetnymi lub perłami. Ozdoba ta może być noszona zarówno na głowie, jak i na szyi jako element dekoracyjny.

Poza swoim zastosowaniem w kontekście łowieckim, wieniec koronny jest popularną ozdobą noszoną przez myśliwych podczas ceremonii łowieckich oraz innymi uroczystościach. Ponadto, jest często widziany także podczas parad i innych imprez publicznych. Wieniec koronny może więc pełnić funkcję zarówno praktyczną, jak i symboliczną, będąc nieodłącznym elementem tradycji łowieckich oraz składnikiem stroju ceremonialnego i insygnii wiernie odwzorującym ducha polowań i tradycji kultury myśliwskiej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wieniec koronny w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wykształcać, wykształcać, nasadzać

budować poroże przez jeleniowate.

widłówka

młoda kuropatwa, która w wyniku pierzenia się utraciła środkowe sterówki.

wypychanie zwierząt

1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.

wyciskać

wygonić zwierzynę z jej kryjówki.

Winchester

amerykańska firma produkująca broń, w tym sztucery, repetowane charakterystycznie od dołu.

wilczek

młody wilk.

worek

woreczek na śrut noszony przez myśliwych w epoce broni skałkowej.

wycie

przeciągły głos wilka.

wełna

sierść muflona lub żubra.

warczeć

o rysiach wydających głos w czasie cieczki.