Definicja hasła: wilczy dół
- wilczy dół
stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.
Wilczy dół to rodzaj pułapki stosowanej głównie do końca XIX wieku do pochwycenia wilków. Była to konstrukcja z drewnianych desek, która tworzyła dolinę lub dołek z otworami w ścianach umożliwiającymi wejście wilka. Wewnątrz znajdowały się drabiny prowadzące do górnego poziomu, a gdy wilk wszedł do pułapki, drabiny uniemożliwiały mu powrót na dół, uwięziły go, co ułatwiało schwytanie. Pułapka ta była nazywana również "pułapką na dzikie zwierzęta". Wilczy dół był jednym z narzędzi stosowanych przez myśliwych do redukcji populacji wilków oraz ochrony stad inwentarskich przed atakami tych drapieżników. Obecnie wilczy dół jest już rzadko używany, głównie ze względu na zmiany w prawie i podejściu do ochrony dzikich zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wilczy dół w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wyżeł niemiecki szorstkowłosy
pies myśliwski, budową i maścią przypominający vr. n. gładkowłosego. Różni się od niego długością i rodzajem włosa. Ma sierść ostrą, twardą o długości ok. 4 cm. Pysk (...)
- wylot
1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.
- wilczyca, wilczyca, wadera
samica wilka.
- wycinek
trzyletni samiec dzika.
- wąsy
kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.
- wieczny ósmak
jeleń byk, który z roku na rok powtarza poroże w formie ósmaka.
- waga
kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.
- wab, wabienie
naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.
- wybijak
przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.