Definicja hasła: wilczy dół
- wilczy dół
stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.
Wilczy dół to rodzaj pułapki stosowanej głównie do końca XIX wieku do pochwycenia wilków. Była to konstrukcja z drewnianych desek, która tworzyła dolinę lub dołek z otworami w ścianach umożliwiającymi wejście wilka. Wewnątrz znajdowały się drabiny prowadzące do górnego poziomu, a gdy wilk wszedł do pułapki, drabiny uniemożliwiały mu powrót na dół, uwięziły go, co ułatwiało schwytanie. Pułapka ta była nazywana również "pułapką na dzikie zwierzęta". Wilczy dół był jednym z narzędzi stosowanych przez myśliwych do redukcji populacji wilków oraz ochrony stad inwentarskich przed atakami tych drapieżników. Obecnie wilczy dół jest już rzadko używany, głównie ze względu na zmiany w prawie i podejściu do ochrony dzikich zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wilczy dół w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wietrzyć
o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.
- woliera
duża klatka z siatki służąca do hodowli lub przechowywania ptactwa łownego, głównie kuropatw i bażantów.
- węglarz
lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.
- wyciskać
wygonić zwierzynę z jej kryjówki.
- wab, wabienie
naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.
- wieniec
poroże jelenia byka. Prawidłowo ukształtowany wieniec dojrzałego byka składa się z dwóch tyk, z których każda posiada trzy odnogi - oczniak, nadoczniak i opierak - oraz zakończona jest (...)
- wypychanie zwierząt
1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.
- wiewiórka, wiewiórka (Sciurus vulgaris L.)
gatunek z rzędu gryzoni. Ubarwienie zmienne od rudego do czarnego, ogon puszysty równy długości ciała. Zwierzę leśne nadrzewne. Zakłada gniazda lęgowe w dziuplach, opuszczonych gniazdach (...)
- wędrowny
1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.
- wykot
wydawanie na świat młodych przez sarny, muflony, kozice, zające i króliki.