Definicja hasła: wilczy dół
- wilczy dół
stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.
Wilczy dół to rodzaj pułapki stosowanej głównie do końca XIX wieku do pochwycenia wilków. Była to konstrukcja z drewnianych desek, która tworzyła dolinę lub dołek z otworami w ścianach umożliwiającymi wejście wilka. Wewnątrz znajdowały się drabiny prowadzące do górnego poziomu, a gdy wilk wszedł do pułapki, drabiny uniemożliwiały mu powrót na dół, uwięziły go, co ułatwiało schwytanie. Pułapka ta była nazywana również "pułapką na dzikie zwierzęta". Wilczy dół był jednym z narzędzi stosowanych przez myśliwych do redukcji populacji wilków oraz ochrony stad inwentarskich przed atakami tych drapieżników. Obecnie wilczy dół jest już rzadko używany, głównie ze względu na zmiany w prawie i podejściu do ochrony dzikich zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wilczy dół w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wilczura
futro z wilczych skór.
- wilczy dół
stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.
- wyżeł niemiecki krótkowłosy
pies myśliwski o wysokości ok. 60 cm, silnej budowy, wywodzący się z krzyżówki pointera z dawnym wyilem niemieckim. Sierść krótka, umaszczenie brązowe lub brudnopopielate w cętki i (...)
- wilk, wilk (Canis lupus L.)
gatunek z rodziny psów, długość ciała około 100-150 cm, ogona 30-50 cm, ciężar ciała 30-60 kg, ubarwienie płowe, czerniawe na grzbiecie, pierś, brzuch oraz wewnętrzna strona nóg (...)
- wypalić
wystrzelić.
- worek
woreczek na śrut noszony przez myśliwych w epoce broni skałkowej.
- warchlak
dzik w pierwszym roku życia.
- wylot
1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.
- waga
kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.