Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wścieklizna

wścieklizna

niebezpieczna wirusowa choroba zwierząt i ludzi przenoszona przez ugryzienie. Człowiek może się zarazić przez kontakt (np. skaleczonej ręki) z wściekłym zwierzęciem. W przypadku podejrzenia zarażenia konieczne są natychmiast zastrzyki z surowicy; u nie szczepionych zwierząt i ludzi następuje zgon.

Wścieklizna to wirusowa choroba przenoszona głównie przez ugryzienie lub skaleczenie skóry zarażonego zwierzęcia zawirusowanego rodzaju Rhabdoviridae. Choroba ta może być przenoszona przez różne gatunki zwierząt, jednak najczęściej związana jest z psami, kotami, lisami i nietoperzami. Dodatkowo, zakażenie może nastąpić poprzez kontakt z moczem lub kałem chorej na wściekliznę zwierzyny. Objawy wścieklizny u ludzi obejmują gorączkę, bóle mięśni i stawów, dreszcze, biegunkę, nudności, halucynacje, drgawki oraz paraliż. U zwierząt stwierdza się agresję, ślinienie się, utratę apetytu i ogólne osłabienie. Leczenie wścieklizny polega na podaniu surowicy anty-wściekliźnianej (SAT) oraz leków przeciwbakteryjnych i przeciwbólowych. Dla ludzi konieczne jest rozpoczęcie leczenia w ciągu 24 godzin od ugryzienia lub skaleczenia skóry. Natomiast dla zwierząt leczenie jest trudniejsze i czasem niemożliwe do przeprowadzenia.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wścieklizna w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wycie

przeciągły głos wilka.

wab, wabienie

naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.

wizurka

wąska przecinka zrobiona w lesie, od stałego stanowiska, ułatwiająca oddanie strzału w gęstwinie.

wjechać

o psie norowcu, lisie, borsuku, jenocie i króliku: wejść do nory.

wydra, wydra (Lutra lutra L.)

gatunek z rodziny łasicowatych; długotść ciała 62-100 cm, ogona 35- 60 cm, ciężar 5-15 kg, grzbiet brązowy, reszta ciała jaśniejsza. Żyje w stawach i jeziorach o wysokich brzegach, w (...)

waga

kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.

wydż-ha

rozkaz charciarza pobudzający charty do gonu.

wieniec

poroże jelenia byka. Prawidłowo ukształtowany wieniec dojrzałego byka składa się z dwóch tyk, z których każda posiada trzy odnogi - oczniak, nadoczniak i opierak - oraz zakończona jest (...)

wystawiać

o wyżle: wskazywać zwietrzoną zwierzynę (zob. stójka).

wycieranie poroża

ścieranie przez jeleniowate scypułu z wykształconego już poroża.