Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wścieklizna

wścieklizna

niebezpieczna wirusowa choroba zwierząt i ludzi przenoszona przez ugryzienie. Człowiek może się zarazić przez kontakt (np. skaleczonej ręki) z wściekłym zwierzęciem. W przypadku podejrzenia zarażenia konieczne są natychmiast zastrzyki z surowicy; u nie szczepionych zwierząt i ludzi następuje zgon.

Wścieklizna to wirusowa choroba przenoszona głównie przez ugryzienie lub skaleczenie skóry zarażonego zwierzęcia zawirusowanego rodzaju Rhabdoviridae. Choroba ta może być przenoszona przez różne gatunki zwierząt, jednak najczęściej związana jest z psami, kotami, lisami i nietoperzami. Dodatkowo, zakażenie może nastąpić poprzez kontakt z moczem lub kałem chorej na wściekliznę zwierzyny. Objawy wścieklizny u ludzi obejmują gorączkę, bóle mięśni i stawów, dreszcze, biegunkę, nudności, halucynacje, drgawki oraz paraliż. U zwierząt stwierdza się agresję, ślinienie się, utratę apetytu i ogólne osłabienie. Leczenie wścieklizny polega na podaniu surowicy anty-wściekliźnianej (SAT) oraz leków przeciwbakteryjnych i przeciwbólowych. Dla ludzi konieczne jest rozpoczęcie leczenia w ciągu 24 godzin od ugryzienia lub skaleczenia skóry. Natomiast dla zwierząt leczenie jest trudniejsze i czasem niemożliwe do przeprowadzenia.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wścieklizna w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wieniec koronny

wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).

wyżeł niemiecki krótkowłosy

pies myśliwski o wysokości ok. 60 cm, silnej budowy, wywodzący się z krzyżówki pointera z dawnym wyilem niemieckim. Sierść krótka, umaszczenie brązowe lub brudnopopielate w cętki i (...)

wypierzyć się

o ptakach: które zmieniły upierzenie.

wyrzutnik

zob. eżektor.

wiecha

inaczej polano.

wodzić

o samicy: prowadzić młode.

worek

woreczek na śrut noszony przez myśliwych w epoce broni skałkowej.

wąsacz

stary kogut dropia.

wybijak

przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.

wąsy

kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.