Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wąsacz

wąsacz

stary kogut dropia.

Wąsacz to określenie używane w łowiectwie, odnoszące się do starego koguta dropia. Gatunek ten, należący do rodziny kur, cechuje się szerokim rozpowszechnieniem na całym świecie. Charakterystycznym rysunkiem tego ptaka są jego długi, biały dziób oraz ciemne upierzenie. Określenie "wąsacz" nawiązuje do starszych osobników tego gatunku, które posiadają długie, białe pióra wokół twarzy, przypominające ludzkie wąsy.

Ptaki te aktywne są głównie w ciągu dnia i charakteryzują się hałaśliwością. Jeden osobnik może przyciągać uwagę swym głośnym głosem na odległość kilku kilometrów. W naturze znane są z agresywności i szybkiego tempa życia, co sprawia że czasami uważane są za szkodniki ze względu na niszczenie upraw i polowanie na mniejsze ptaki.

Wąsacze są popularnymi celami dla myśliwych z uwagi na cenioną skórę ze względu na jej piękno i trwałość, a także ze względu na smaczne oraz wartościowe odżywczo mięso. Pamiętajmy jednak, że w niektórych krajach obowiązują specjalne przepisy regulujące polowanie tych ptaków w celu ochrony przed nadmiernym wybiciem.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wąsacz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wiara myśliwska

doborowa, zgrana grupa myśliwych.

waga

kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.

wab, wabienie

naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.

wystawiać

o wyżle: wskazywać zwietrzoną zwierzynę (zob. stójka).

welshterier

mało popularna w Polsce rasa terierów używana do polowań na dziki i w norach.

wieczny ósmak

jeleń byk, który z roku na rok powtarza poroże w formie ósmaka.

wlot

miejsce, w które pocisk trafił zwierzę.

węglarz

lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.

wilczy dół

stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.

wabidło

urządzenie służące do wabienia ptaka łowczego na rękawicę; wykonane jest z drewna obszytego materacykiem z tkaniny oraz ma przymocowane skrzydła, najczęściej gołębia.