Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wyciec

wyciec

o ptakach łownych, przeważnie o kuropatwach i bażantach: uciec bezszelestnie.

Wyciec to termin związany z łowiectwem, określający sposób ucieczki niektórych ptaków łownych, przede wszystkim kuropatw i bażantów. Polega ona na tym, że ptak w locie unika wydawania dźwięków lub robi to minimalnie, co czyni go trudniejszym do wykrycia przez myśliwego. Wyciec jest umiejętnością naturalną dla tych ptaków i stanowi istotny element ich zachowania podczas polowania.

Kuropatwy i bażanty, znane ze swojej płochliwości, używają wyciec jako sposobu uniknięcia niebezpieczeństwa. Podczas gdy inne ptaki mogą wydawać głośne dźwięki ostrzegawcze czy tzw. "trąbić", te gatunki preferują cichszą ucieczkę. Dla myśliwych zdolność do rozpoznania i zrozumienia tego zachowania może być kluczowa w ich strategii polowania.

W przypadku obserwacji tych ptaków przez myśliwego, wyciec może stanowić wyzwanie, a także wymagać odpowiedniej taktyki łowieckiej. Myśliwi muszą być świadomi możliwości wycieku oraz dostosować swoje działania do zachowań kuropatw i bażantów, aby móc je skutecznie upolować.

Zrozumienie terminu "wycieku" jest ważne nie tylko dla myśliwych, ale także dla osób zajmujących się ochroną przyrody i bioróżnorodnością. Umiejętne obserwowanie zachowań zwierząt łownych pozwala lepiej zrozumieć ich sposób życia i przyczynia się do skutecznego zarządzania populacjami dzikich ptaków.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wyciec w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wodzić

o samicy: prowadzić młode.

wyprzedzenie

mierzenie z broni do ruchomego celu (przed cel), uwzględniające prędkość pocisku oraz prędkość, kierunek i odległość myśliwego od poruszającego się celu. Średnia prędkość (...)

widlica

rozwidlenie odnogi lub tyki (w kształcie litery V) wieńca jelenia.

welshterier

mało popularna w Polsce rasa terierów używana do polowań na dziki i w norach.

walić

o zwierzynie: iść na myśtiwego sztuka za sztuką.

wiewiórka, wiewiórka (Sciurus vulgaris L.)

gatunek z rzędu gryzoni. Ubarwienie zmienne od rudego do czarnego, ogon puszysty równy długości ciała. Zwierzę leśne nadrzewne. Zakłada gniazda lęgowe w dziuplach, opuszczonych gniazdach (...)

wizurka

wąska przecinka zrobiona w lesie, od stałego stanowiska, ułatwiająca oddanie strzału w gęstwinie.

wystawiać

o wyżle: wskazywać zwietrzoną zwierzynę (zob. stójka).

wyciec

o ptakach łownych, przeważnie o kuropatwach i bażantach: uciec bezszelestnie.

wilczy chód

sposób poruszania się wilków, polegający na tym, że każdy następny wilk stawia nogi dokładnie w trop poprzednika. W związku z tym dobry tropiciel potrafi powiedzieć, czy szedł jeden, czy (...)