Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wyciec

wyciec

o ptakach łownych, przeważnie o kuropatwach i bażantach: uciec bezszelestnie.

Wyciec to termin związany z łowiectwem, określający sposób ucieczki niektórych ptaków łownych, przede wszystkim kuropatw i bażantów. Polega ona na tym, że ptak w locie unika wydawania dźwięków lub robi to minimalnie, co czyni go trudniejszym do wykrycia przez myśliwego. Wyciec jest umiejętnością naturalną dla tych ptaków i stanowi istotny element ich zachowania podczas polowania.

Kuropatwy i bażanty, znane ze swojej płochliwości, używają wyciec jako sposobu uniknięcia niebezpieczeństwa. Podczas gdy inne ptaki mogą wydawać głośne dźwięki ostrzegawcze czy tzw. "trąbić", te gatunki preferują cichszą ucieczkę. Dla myśliwych zdolność do rozpoznania i zrozumienia tego zachowania może być kluczowa w ich strategii polowania.

W przypadku obserwacji tych ptaków przez myśliwego, wyciec może stanowić wyzwanie, a także wymagać odpowiedniej taktyki łowieckiej. Myśliwi muszą być świadomi możliwości wycieku oraz dostosować swoje działania do zachowań kuropatw i bażantów, aby móc je skutecznie upolować.

Zrozumienie terminu "wycieku" jest ważne nie tylko dla myśliwych, ale także dla osób zajmujących się ochroną przyrody i bioróżnorodnością. Umiejętne obserwowanie zachowań zwierząt łownych pozwala lepiej zrozumieć ich sposób życia i przyczynia się do skutecznego zarządzania populacjami dzikich ptaków.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wyciec w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wilczura

futro z wilczych skór.

włóczyć

o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.

wypluwki

nie strawione części zwierząt wypluwane przez ptaki drapieżne.

wlot

miejsce, w które pocisk trafił zwierzę.

wyciec

o ptakach łownych, przeważnie o kuropatwach i bażantach: uciec bezszelestnie.

włóczka

wleczenie zabitego zwierza lub ptaka w celu stworzenia sztucznego tropu do szkolenia psa myśliwskiego albo zwabienia wilka lub lisa.

warchlak

dzik w pierwszym roku życia.

wab, wabienie

naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.

wybębniać kunę

wypłaszać kunę z dziupli przez opukiwanie pnia drzewa kijem.

wyżeł niemiecki krótkowłosy

pies myśliwski o wysokości ok. 60 cm, silnej budowy, wywodzący się z krzyżówki pointera z dawnym wyilem niemieckim. Sierść krótka, umaszczenie brązowe lub brudnopopielate w cętki i (...)