Definicja hasła: wyciec
- wyciec
o ptakach łownych, przeważnie o kuropatwach i bażantach: uciec bezszelestnie.
Wyciec to termin związany z łowiectwem, określający sposób ucieczki niektórych ptaków łownych, przede wszystkim kuropatw i bażantów. Polega ona na tym, że ptak w locie unika wydawania dźwięków lub robi to minimalnie, co czyni go trudniejszym do wykrycia przez myśliwego. Wyciec jest umiejętnością naturalną dla tych ptaków i stanowi istotny element ich zachowania podczas polowania.
Kuropatwy i bażanty, znane ze swojej płochliwości, używają wyciec jako sposobu uniknięcia niebezpieczeństwa. Podczas gdy inne ptaki mogą wydawać głośne dźwięki ostrzegawcze czy tzw. "trąbić", te gatunki preferują cichszą ucieczkę. Dla myśliwych zdolność do rozpoznania i zrozumienia tego zachowania może być kluczowa w ich strategii polowania.
W przypadku obserwacji tych ptaków przez myśliwego, wyciec może stanowić wyzwanie, a także wymagać odpowiedniej taktyki łowieckiej. Myśliwi muszą być świadomi możliwości wycieku oraz dostosować swoje działania do zachowań kuropatw i bażantów, aby móc je skutecznie upolować.
Zrozumienie terminu "wycieku" jest ważne nie tylko dla myśliwych, ale także dla osób zajmujących się ochroną przyrody i bioróżnorodnością. Umiejętne obserwowanie zachowań zwierząt łownych pozwala lepiej zrozumieć ich sposób życia i przyczynia się do skutecznego zarządzania populacjami dzikich ptaków.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wyciec w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wizurka
wąska przecinka zrobiona w lesie, od stałego stanowiska, ułatwiająca oddanie strzału w gęstwinie.
- wypluwki
nie strawione części zwierząt wypluwane przez ptaki drapieżne.
- walić
o zwierzynie: iść na myśtiwego sztuka za sztuką.
- wydra, wydra (Lutra lutra L.)
gatunek z rodziny łasicowatych; długotść ciała 62-100 cm, ogona 35- 60 cm, ciężar 5-15 kg, grzbiet brązowy, reszta ciała jaśniejsza. Żyje w stawach i jeziorach o wysokich brzegach, w (...)
- waga
kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.
- wiatr
1) zapach właściwy danemu gatunkowi zwierzyny lub ptactwa; umożliwia pracę psu myśliwskiemu
2) węch psa myśliwskiego: górny - gdy pies pracuje z głową podniesioną do góry, dolny - (...)
- wabidło
urządzenie służące do wabienia ptaka łowczego na rękawicę; wykonane jest z drewna obszytego materacykiem z tkaniny oraz ma przymocowane skrzydła, najczęściej gołębia.
- wtok
wgłębienie w metalowej łusce nabojów do broni kulowej powtarzalnej, w które wchodzi pazur wyciągu i wyrzuca łuskę. Brak litery R na łusce oznacza nabój z wtokiem, np. 7 X 64.
- włóczka
wleczenie zabitego zwierza lub ptaka w celu stworzenia sztucznego tropu do szkolenia psa myśliwskiego albo zwabienia wilka lub lisa.