Definicja hasła: wyżły
- wyżły
grupa ras psów myśliwskich używanych do polowań. Dzielimy je na angielskie (pionier i selery), niemieckie (krótkowłosy, szorstkowłosy i rzadko spotykany długowłosy), francuskie (gryfon) i czeskie (fousek). Ze względu na użytkowość wyżły dzielimy na jednostronne (używane do polowań w polu), wielostronne (pole i woda) oraz wszechstronne (pole, woda, las).
Wyżły to grupa ras psów myśliwskich specjalizujących się w wykrywaniu, tropieniu i aportowaniu zwierzyny podczas polowań. Wyróżnia się m.in. wyżły angielskie (pionier i selery), niemieckie (krótkowłose, szorstkowłose, rzadziej długowłose), francuskie (gryfon) oraz czeskie (fousek). Ze względu na użyteczność można je podzielić na jednostronne (do polowań w terenie), wielostronne (teren i woda) oraz wszechstronne (teren, woda, las).
Charakteryzują się silnym instynktem łowieckim i doskonałymi umiejętnościami aportowania. Są bardzo inteligentne, chętnie uczą się nowych komend i sztuczek. Ponadto wyżły są oddane właścicielom i lubią towarzystwo innych psów. Mają duże zapotrzebowanie na aktywność fizyczną, regularne ćwiczenia i spacery, aby zapobiec nudzie oraz destrukcyjnemu zachowaniu.
Wyżły stanowią idealnych towarzyszy dla myśliwych z uwagi na ich silne instynkty łowieckie i umiejętności aportowania. Przywiązane do właścicieli, potrzebują dużo ruchu oraz kontaktu z innymi czworonogami.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wyżły w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wylot
1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.
- wtok
wgłębienie w metalowej łusce nabojów do broni kulowej powtarzalnej, w które wchodzi pazur wyciągu i wyrzuca łuskę. Brak litery R na łusce oznacza nabój z wtokiem, np. 7 X 64.
- wilczy chód
sposób poruszania się wilków, polegający na tym, że każdy następny wilk stawia nogi dokładnie w trop poprzednika. W związku z tym dobry tropiciel potrafi powiedzieć, czy szedł jeden, czy (...)
- wyżeł niemiecki krótkowłosy
pies myśliwski o wysokości ok. 60 cm, silnej budowy, wywodzący się z krzyżówki pointera z dawnym wyilem niemieckim. Sierść krótka, umaszczenie brązowe lub brudnopopielate w cętki i (...)
- widlica
rozwidlenie odnogi lub tyki (w kształcie litery V) wieńca jelenia.
- wnyk
pętla ze sznurka, drutu lub włosia, służąca kłusownikom do łapania zwierząt i ptaków. Umieszczana jest na drzewie, kołku lub krzakach w ten sposób, aby zwierzę weszło w pętlę. Na (...)
- włóczyć
o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.
- wyżeł niemiecki szorstkowłosy
pies myśliwski, budową i maścią przypominający vr. n. gładkowłosego. Różni się od niego długością i rodzajem włosa. Ma sierść ostrą, twardą o długości ok. 4 cm. Pysk (...)
- waga
kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.
- wilczura
futro z wilczych skór.