Definicja hasła: wyżły
- wyżły
grupa ras psów myśliwskich używanych do polowań. Dzielimy je na angielskie (pionier i selery), niemieckie (krótkowłosy, szorstkowłosy i rzadko spotykany długowłosy), francuskie (gryfon) i czeskie (fousek). Ze względu na użytkowość wyżły dzielimy na jednostronne (używane do polowań w polu), wielostronne (pole i woda) oraz wszechstronne (pole, woda, las).
Wyżły to grupa ras psów myśliwskich specjalizujących się w wykrywaniu, tropieniu i aportowaniu zwierzyny podczas polowań. Wyróżnia się m.in. wyżły angielskie (pionier i selery), niemieckie (krótkowłose, szorstkowłose, rzadziej długowłose), francuskie (gryfon) oraz czeskie (fousek). Ze względu na użyteczność można je podzielić na jednostronne (do polowań w terenie), wielostronne (teren i woda) oraz wszechstronne (teren, woda, las).
Charakteryzują się silnym instynktem łowieckim i doskonałymi umiejętnościami aportowania. Są bardzo inteligentne, chętnie uczą się nowych komend i sztuczek. Ponadto wyżły są oddane właścicielom i lubią towarzystwo innych psów. Mają duże zapotrzebowanie na aktywność fizyczną, regularne ćwiczenia i spacery, aby zapobiec nudzie oraz destrukcyjnemu zachowaniu.
Wyżły stanowią idealnych towarzyszy dla myśliwych z uwagi na ich silne instynkty łowieckie i umiejętności aportowania. Przywiązane do właścicieli, potrzebują dużo ruchu oraz kontaktu z innymi czworonogami.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wyżły w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- widlica
rozwidlenie odnogi lub tyki (w kształcie litery V) wieńca jelenia.
- wiatr
1) zapach właściwy danemu gatunkowi zwierzyny lub ptactwa; umożliwia pracę psu myśliwskiemu
2) węch psa myśliwskiego: górny - gdy pies pracuje z głową podniesioną do góry, dolny - (...)
- wędrowny
1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.
- wrona siwa, wrona siwa (Corvus cornix L.)
ptak z rodziny krukowatych wyrządzający poważne szkody w gospodarstwie łowieckim. Stan liczebny wron w łowisku powinien być stale kontrolowany i w razie nadmiernego wzrostu redukowany. (...)
- wilczy dół
stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.
- wypychanie zwierząt
1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.
- wlot
miejsce, w które pocisk trafił zwierzę.
- wilczyca, wilczyca, wadera
samica wilka.
- wypierzyć się
o ptakach: które zmieniły upierzenie.
- wełna
sierść muflona lub żubra.