Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wydż-ha

wydż-ha

rozkaz charciarza pobudzający charty do gonu.

Wydż-ha to rozkaz charciarza wydawany podczas polowania, który ma na celu pobudzenie chartów do gonu. Charciarz używa tego polecenia, aby zachęcić psy myśliwskie do zacieśnienia gonu lub wzmocnienia tempa polowania. Wydż-ha jest jednym z wielu poleceń używanych podczas polowań z chartami, aby kierować psy w trakcie polowania na zwierzynę.

Podczas gdy wydż-ha jest szczególnie kojarzone z chartami, można go również spotkać w kontekście innych ras psów myśliwskich, które są wyszkolone do polowań. Jest to istotne narzędzie komunikacji między charciarzem a psami, umożliwiające im skuteczne współdziałanie podczas połowu zwierzyny. Dzięki wykorzystaniu poleceń takich jak wydż-ha, charciarz może kontrolować i kierować zachowaniem psów podczas polowania, co wpływa na efektywność polowania.

Wydż-ha jest więc kluczowym poleceniem podczas polowań z chartami i innymi psami myśliwskimi, umożliwiającym charciarzowi skuteczną koordynację pracy psów w terenie łowieckim. Pozwala to na lepsze wykorzystanie umiejętności myśliwskich psów oraz zwiększa szanse sukcesu podczas polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wydż-ha w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

węglarz

lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.

wyciskać

wygonić zwierzynę z jej kryjówki.

warczeć

o rysiach wydających głos w czasie cieczki.

waga

kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.

wybębniać kunę

wypłaszać kunę z dziupli przez opukiwanie pnia drzewa kijem.

wieniec koronny

wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).

wab, wabienie

naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.

widłak

młody jeleń byk lub kozioł mający na każdej, lub przynajmniej na jednej, tyce najwyżej dwie odnogi.

wyrzutnik

zob. eżektor.

wnyk

pętla ze sznurka, drutu lub włosia, służąca kłusownikom do łapania zwierząt i ptaków. Umieszczana jest na drzewie, kołku lub krzakach w ten sposób, aby zwierzę weszło w pętlę. Na (...)