Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wyżeł niemiecki krótkowłosy

wyżeł niemiecki krótkowłosy

pies myśliwski o wysokości ok. 60 cm, silnej budowy, wywodzący się z krzyżówki pointera z dawnym wyilem niemieckim. Sierść krótka, umaszczenie brązowe lub brudnopopielate w cętki i brązowe łaty. Bardzo podatny na tresurę, ma dobry wiatr, jest cięty i chętnie wchodzi do wody. Nadaje się na psa wszechstronnego.

Wyżeł niemiecki krótkowłosy to rasa psa myśliwskiego o wysokości około 60 cm, silnej budowie i krótkiej sierści, z umaszczeniem brązowym lub brudnopopielatym w cętki i brązowe łaty. Wywodzi się z krzyżówki pointera z dawnym wyilem niemieckim. Charakteryzuje go bardzo dobre usposobienie oraz chęć do współpracy zarówno z innymi psami, jak i ludźmi. Posiada doskonałe zdolności węchowe, co czyni go skutecznym tropicielem.

Jest to pies nadający się na psa wszechstronnego, posiada zdolności myśliwskie, ale także sprawdza się jako doskonały towarzysz rodziny. Wykazuje skłonność do nauki nowych poleceń i sztuczek, co wynika z jego wysokiej inteligencji. Ponadto ma dobrą kondycję fizyczną oraz lubi aktywnie uczestniczyć w różnorodnych aktywnościach zarówno w towarzystwie ludzi, jak i innych zwierząt.

Dzięki swojej przywiązanej naturze do właściciela oraz miłemu charakterowi wyżeł niemiecki krótkowłosy jest popularny jako pies rodzinny. Swoją uniwersalnością może posłużyć zarówno jako partner w polowaniach, jak i stać się wiernym towarzyszem dla każdego poszukującego psa o wszechstronnych umiejętnościach.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wyżeł niemiecki krótkowłosy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wypalić

wystrzelić.

welshterier

mało popularna w Polsce rasa terierów używana do polowań na dziki i w norach.

wodzić

o samicy: prowadzić młode.

wypluwki

nie strawione części zwierząt wypluwane przez ptaki drapieżne.

warchlak

dzik w pierwszym roku życia.

węglarz

lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.

wataha

stado dzików lub wilków.

wybijak

przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.

wycinek

trzyletni samiec dzika.

wab, wabienie

naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.