Definicja hasła: warczeć
- warczeć
o rysiach wydających głos w czasie cieczki.
Warczeć – termin używany w kontekście zachowań rysiów podczas okresu godowego. Okres ten nazywany jest cieczką lub rui u samic. Podczas tego czasu rysie mogą wydawać charakterystyczne dźwięki, które można opisać jako warczenie. Jest to specyficzny dźwięk o niskiej częstotliwości, który samce rysi wydają, aby przyciągnąć samice i zaprezentować swoją siłę innym rywalom.
Warczeć jest jednym z elementów zachowań godowych zwierząt łownych, które odgrywa istotną rolę w procesie rozmnażania. Dźwięk ten ma za zadanie zasygnalizować obecność i możliwości samca oraz zapewnić mu dominującą pozycję w hierarchii społecznej w celu skutecznego rozrodu.
Warczeć występuje typowo u rysi, które są drapieżnikami i prowadzą osiadły tryb życia. Dźwięk ten może być słyszalny w określonych porach roku, kiedy zachodzą procesy związane z godowaniem i rozmnażaniem.
Warczeć jest więc szeregiem dźwięków emitowanych przez rysie w okresie godowym, mających na celu przyciągnięcie partnera płciowego oraz ustanowienie dominującej pozycji w hierarchii społecznej. Stanowi istotny element zachowań godowych tych drapieżników i odgrywa kluczową rolę w kontekście kontynuacji gatunku.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj warczeć w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- welshterier
mało popularna w Polsce rasa terierów używana do polowań na dziki i w norach.
- warowanie
pozycja psa: leży na brzuchu i głowę trzyma na łapach.
- wachlarz
ogon koguta głuszca.
- warchlak
dzik w pierwszym roku życia.
- wietrzyć
o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.
- waga
kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.
- wieniec koronny
wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).
- wydra, wydra (Lutra lutra L.)
gatunek z rodziny łasicowatych; długotść ciała 62-100 cm, ogona 35- 60 cm, ciężar 5-15 kg, grzbiet brązowy, reszta ciała jaśniejsza. Żyje w stawach i jeziorach o wysokich brzegach, w (...)
- wiewiórka, wiewiórka (Sciurus vulgaris L.)
gatunek z rzędu gryzoni. Ubarwienie zmienne od rudego do czarnego, ogon puszysty równy długości ciała. Zwierzę leśne nadrzewne. Zakłada gniazda lęgowe w dziuplach, opuszczonych gniazdach (...)
- wilczy dół
stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.