Definicja hasła: warczeć
- warczeć
o rysiach wydających głos w czasie cieczki.
Warczeć – termin używany w kontekście zachowań rysiów podczas okresu godowego. Okres ten nazywany jest cieczką lub rui u samic. Podczas tego czasu rysie mogą wydawać charakterystyczne dźwięki, które można opisać jako warczenie. Jest to specyficzny dźwięk o niskiej częstotliwości, który samce rysi wydają, aby przyciągnąć samice i zaprezentować swoją siłę innym rywalom.
Warczeć jest jednym z elementów zachowań godowych zwierząt łownych, które odgrywa istotną rolę w procesie rozmnażania. Dźwięk ten ma za zadanie zasygnalizować obecność i możliwości samca oraz zapewnić mu dominującą pozycję w hierarchii społecznej w celu skutecznego rozrodu.
Warczeć występuje typowo u rysi, które są drapieżnikami i prowadzą osiadły tryb życia. Dźwięk ten może być słyszalny w określonych porach roku, kiedy zachodzą procesy związane z godowaniem i rozmnażaniem.
Warczeć jest więc szeregiem dźwięków emitowanych przez rysie w okresie godowym, mających na celu przyciągnięcie partnera płciowego oraz ustanowienie dominującej pozycji w hierarchii społecznej. Stanowi istotny element zachowań godowych tych drapieżników i odgrywa kluczową rolę w kontekście kontynuacji gatunku.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj warczeć w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wydż-ha
rozkaz charciarza pobudzający charty do gonu.
- wąsy
kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.
- wiatr
1) zapach właściwy danemu gatunkowi zwierzyny lub ptactwa; umożliwia pracę psu myśliwskiemu
2) węch psa myśliwskiego: górny - gdy pies pracuje z głową podniesioną do góry, dolny - (...)
- wścieklizna
niebezpieczna wirusowa choroba zwierząt i ludzi przenoszona przez ugryzienie. Człowiek może się zarazić przez kontakt (np. skaleczonej ręki) z wściekłym zwierzęciem. W przypadku (...)
- wiewiórka, wiewiórka (Sciurus vulgaris L.)
gatunek z rzędu gryzoni. Ubarwienie zmienne od rudego do czarnego, ogon puszysty równy długości ciała. Zwierzę leśne nadrzewne. Zakłada gniazda lęgowe w dziuplach, opuszczonych gniazdach (...)
- welshterier
mało popularna w Polsce rasa terierów używana do polowań na dziki i w norach.
- wieczny ósmak
jeleń byk, który z roku na rok powtarza poroże w formie ósmaka.
- wilk, wilk (Canis lupus L.)
gatunek z rodziny psów, długość ciała około 100-150 cm, ogona 30-50 cm, ciężar ciała 30-60 kg, ubarwienie płowe, czerniawe na grzbiecie, pierś, brzuch oraz wewnętrzna strona nóg (...)
- wylot
1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.
- wilczy chód
sposób poruszania się wilków, polegający na tym, że każdy następny wilk stawia nogi dokładnie w trop poprzednika. W związku z tym dobry tropiciel potrafi powiedzieć, czy szedł jeden, czy (...)