Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: warczeć

warczeć

o rysiach wydających głos w czasie cieczki.

Warczeć – termin używany w kontekście zachowań rysiów podczas okresu godowego. Okres ten nazywany jest cieczką lub rui u samic. Podczas tego czasu rysie mogą wydawać charakterystyczne dźwięki, które można opisać jako warczenie. Jest to specyficzny dźwięk o niskiej częstotliwości, który samce rysi wydają, aby przyciągnąć samice i zaprezentować swoją siłę innym rywalom.

Warczeć jest jednym z elementów zachowań godowych zwierząt łownych, które odgrywa istotną rolę w procesie rozmnażania. Dźwięk ten ma za zadanie zasygnalizować obecność i możliwości samca oraz zapewnić mu dominującą pozycję w hierarchii społecznej w celu skutecznego rozrodu.

Warczeć występuje typowo u rysi, które są drapieżnikami i prowadzą osiadły tryb życia. Dźwięk ten może być słyszalny w określonych porach roku, kiedy zachodzą procesy związane z godowaniem i rozmnażaniem.

Warczeć jest więc szeregiem dźwięków emitowanych przez rysie w okresie godowym, mających na celu przyciągnięcie partnera płciowego oraz ustanowienie dominującej pozycji w hierarchii społecznej. Stanowi istotny element zachowań godowych tych drapieżników i odgrywa kluczową rolę w kontekście kontynuacji gatunku.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj warczeć w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wieniec

poroże jelenia byka. Prawidłowo ukształtowany wieniec dojrzałego byka składa się z dwóch tyk, z których każda posiada trzy odnogi - oczniak, nadoczniak i opierak - oraz zakończona jest (...)

wyciąg

w broni myśliwskiej: urządzenie do wyciągania łusek z komory nabojowej.

wiara myśliwska

doborowa, zgrana grupa myśliwych.

wybijak

przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.

wyciec

o ptakach łownych, przeważnie o kuropatwach i bażantach: uciec bezszelestnie.

wypierzyć się

o ptakach: które zmieniły upierzenie.

wyrzutnik

zob. eżektor.

widlica

rozwidlenie odnogi lub tyki (w kształcie litery V) wieńca jelenia.

wab, wabienie

naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.

wąsy

kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.