Definicja hasła: wielotykowość
- wielotykowość
rogacz lub byk mający poroże o większej niż dwie liczbie tyk.
Wielotykowość to cecha rogaczy lub byków, polegająca na posiadaniu poroża składającego się z większej niż dwie liczby tyk. Zjawisko to jest rzadkie i występuje u niektórych gatunków zwierząt. U rogaczy europejskich i amerykańskich wielotykowość jest stosunkowo częsta, przy czym mogą one posiadać trzy, cztery, a nawet siedem tyk. Natomiast byki wielotykowe, spotykane głównie w Ameryce Południowej, zazwyczaj posiadają od trzech do pięciu tyk. Ze względu na piękno i imponujący rozmiar poroża, zwierzęta te są bardzo cenione przez myśliwych. Wielotykowość stanowi istotny czynnik wpływający na ocenę wartości trofeum łowieckiego oraz determinuje atrakcyjność zwierzęcia dla myśliwych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wielotykowość w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wilk, wilk (Canis lupus L.)
gatunek z rodziny psów, długość ciała około 100-150 cm, ogona 30-50 cm, ciężar ciała 30-60 kg, ubarwienie płowe, czerniawe na grzbiecie, pierś, brzuch oraz wewnętrzna strona nóg (...)
- wędrowny
1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.
- wystawy psów rasowych
pokazy psów rasowych organizowane przez Związek Kynologiczny, mające na celu przegląd rodowodowego materiału hodowlanego. Wystawy są ogólne i specjalistyczne (jednej rasy). Psy ocenione są (...)
- wietrzyć
o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.
- wąsy
kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.
- wyprzedzenie
mierzenie z broni do ruchomego celu (przed cel), uwzględniające prędkość pocisku oraz prędkość, kierunek i odległość myśliwego od poruszającego się celu. Średnia prędkość (...)
- wieniec koronny
wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).
- walić
o zwierzynie: iść na myśtiwego sztuka za sztuką.
- warczeć
o rysiach wydających głos w czasie cieczki.
- wylot
1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.