Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wietrzyć

wietrzyć

o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.

Wietrzenie to technika łowiecka polegająca na wykorzystaniu węchu zwierzyny czworonożnej oraz psa do wykrywania obecności zwierzyny w otoczeniu. Jest to starożytna metoda, której skuteczność zależy od umiejętności łowcy oraz jego zdolności do interpretacji danych zapachowych. Skorzystanie z wietrzenia polega na bacznej obserwacji i analizie reakcji psa, który ma niezwykle silny węch. Dzięki tej technice możliwe jest wykrycie różnych gatunków zwierzyny, takich jak dziki, sarny czy jelenie. Efektywne wietrzenie wymaga precyzji i odpowiedniego szkolenia, aby uniknąć spłoszenia zwierzęcia lub jego ucieczki. Dlatego też kluczowe jest, aby myśliwi posiadali niezbędne kwalifikacje i sprzęt do skutecznego stosowania tej techniki.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wietrzyć w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wycieranie poroża

ścieranie przez jeleniowate scypułu z wykształconego już poroża.

wypychanie zwierząt

1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.

wycie

przeciągły głos wilka.

wąsy

kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.

wieniec koronny

wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).

wizurka

wąska przecinka zrobiona w lesie, od stałego stanowiska, ułatwiająca oddanie strzału w gęstwinie.

woliera

duża klatka z siatki służąca do hodowli lub przechowywania ptactwa łownego, głównie kuropatw i bażantów.

wieczny ósmak

jeleń byk, który z roku na rok powtarza poroże w formie ósmaka.

wiewiórka, wiewiórka (Sciurus vulgaris L.)

gatunek z rzędu gryzoni. Ubarwienie zmienne od rudego do czarnego, ogon puszysty równy długości ciała. Zwierzę leśne nadrzewne. Zakłada gniazda lęgowe w dziuplach, opuszczonych gniazdach (...)

wybijak

przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.