Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wietrzyć

wietrzyć

o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.

Wietrzenie to technika łowiecka polegająca na wykorzystaniu węchu zwierzyny czworonożnej oraz psa do wykrywania obecności zwierzyny w otoczeniu. Jest to starożytna metoda, której skuteczność zależy od umiejętności łowcy oraz jego zdolności do interpretacji danych zapachowych. Skorzystanie z wietrzenia polega na bacznej obserwacji i analizie reakcji psa, który ma niezwykle silny węch. Dzięki tej technice możliwe jest wykrycie różnych gatunków zwierzyny, takich jak dziki, sarny czy jelenie. Efektywne wietrzenie wymaga precyzji i odpowiedniego szkolenia, aby uniknąć spłoszenia zwierzęcia lub jego ucieczki. Dlatego też kluczowe jest, aby myśliwi posiadali niezbędne kwalifikacje i sprzęt do skutecznego stosowania tej techniki.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wietrzyć w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

walić

o zwierzynie: iść na myśtiwego sztuka za sztuką.

wilk, wilk (Canis lupus L.)

gatunek z rodziny psów, długość ciała około 100-150 cm, ogona 30-50 cm, ciężar ciała 30-60 kg, ubarwienie płowe, czerniawe na grzbiecie, pierś, brzuch oraz wewnętrzna strona nóg (...)

wyżeł niemiecki krótkowłosy

pies myśliwski o wysokości ok. 60 cm, silnej budowy, wywodzący się z krzyżówki pointera z dawnym wyilem niemieckim. Sierść krótka, umaszczenie brązowe lub brudnopopielate w cętki i (...)

wybębniać kunę

wypłaszać kunę z dziupli przez opukiwanie pnia drzewa kijem.

widłówka

młoda kuropatwa, która w wyniku pierzenia się utraciła środkowe sterówki.

wyciąg

w broni myśliwskiej: urządzenie do wyciągania łusek z komory nabojowej.

wachlarz

ogon koguta głuszca.

wyżeł niemiecki szorstkowłosy

pies myśliwski, budową i maścią przypominający vr. n. gładkowłosego. Różni się od niego długością i rodzajem włosa. Ma sierść ostrą, twardą o długości ok. 4 cm. Pysk (...)

wielotykowość

rogacz lub byk mający poroże o większej niż dwie liczbie tyk.

wilczy dół

stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.