Definicja hasła: wietrzyć
- wietrzyć
o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.
Wietrzenie to technika łowiecka polegająca na wykorzystaniu węchu zwierzyny czworonożnej oraz psa do wykrywania obecności zwierzyny w otoczeniu. Jest to starożytna metoda, której skuteczność zależy od umiejętności łowcy oraz jego zdolności do interpretacji danych zapachowych. Skorzystanie z wietrzenia polega na bacznej obserwacji i analizie reakcji psa, który ma niezwykle silny węch. Dzięki tej technice możliwe jest wykrycie różnych gatunków zwierzyny, takich jak dziki, sarny czy jelenie. Efektywne wietrzenie wymaga precyzji i odpowiedniego szkolenia, aby uniknąć spłoszenia zwierzęcia lub jego ucieczki. Dlatego też kluczowe jest, aby myśliwi posiadali niezbędne kwalifikacje i sprzęt do skutecznego stosowania tej techniki.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wietrzyć w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wietrzyć
o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.
- wtok
wgłębienie w metalowej łusce nabojów do broni kulowej powtarzalnej, w które wchodzi pazur wyciągu i wyrzuca łuskę. Brak litery R na łusce oznacza nabój z wtokiem, np. 7 X 64.
- wykształcać, wykształcać, nasadzać
budować poroże przez jeleniowate.
- wlot
miejsce, w które pocisk trafił zwierzę.
- waga
kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.
- wycie
przeciągły głos wilka.
- wilczy chód
sposób poruszania się wilków, polegający na tym, że każdy następny wilk stawia nogi dokładnie w trop poprzednika. W związku z tym dobry tropiciel potrafi powiedzieć, czy szedł jeden, czy (...)
- walić
o zwierzynie: iść na myśtiwego sztuka za sztuką.
- włóczyć
o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.
- wylot
1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.