Definicja hasła: widłówka
- widłówka
młoda kuropatwa, która w wyniku pierzenia się utraciła środkowe sterówki.
Widłówka to młody ptak, najczęściej kuropatwa, który w wyniku pierzenia utracił środkowe sterówki. W trakcie pierzenia pióra młodych ptaków są bardzo delikatne i łamliwe, co sprawia, że mogą ulec uszkodzeniom lub nie być w pełni wykształcone. W rezultacie ptak traci zdolność do lotu i staje się skazany na życie na ziemi. Zjawisko widłówki dotyczy głównie młodych ptaków, których pióra nie są jeszcze w pełni dojrzałe. Jest to problem występujący u wielu gatunków ptaków, choć najczęściej obserwowany jest u kuropatw.
Widłówki są bardzo wrażliwe i trudno jest je zlokalizować, ponieważ zazwyczaj uciekają przed ludźmi. Czasami jednak zostają odnalezione przez myśliwych lub inne osoby zajmujące się ochroną przyrody i przechodzą proces rehabilitacji. Po odzyskaniu sił są one umieszczane w specjalnych ogrodach dla ptaków lub oddawane do schronisk dla zwierząt, aby mogły powrócić do naturalnego środowiska.
Zjawisko widłówki jest istotne z punktu widzenia ochrony przyrody, gdyż stanowi zagrożenie dla populacji młodych ptaków i może negatywnie wpływać na ich populację. Dlatego też odnalezienie i opieka nad widłówkami ma duże znaczenie dla zachowania zdrowych populacji ptaków.
Widłówki są zagrożone drapieżnictwem oraz innymi czynnikami zewnętrznymi, dlatego też istotne jest podejmowanie działań mających na celu minimalizację tego zagrożenia oraz opiekę nad młodymi ptakami dotkniętymi tym zjawiskiem. Odpowiednia opieka pozwala tym młodym ptakom na powrót do naturalnego środowiska i uniknięcie dalszych zagrożeń związanych z ich niemożnością lotu.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj widłówka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wykształcać, wykształcać, nasadzać
budować poroże przez jeleniowate.
- wieniec
poroże jelenia byka. Prawidłowo ukształtowany wieniec dojrzałego byka składa się z dwóch tyk, z których każda posiada trzy odnogi - oczniak, nadoczniak i opierak - oraz zakończona jest (...)
- widłak
młody jeleń byk lub kozioł mający na każdej, lub przynajmniej na jednej, tyce najwyżej dwie odnogi.
- wieczny ósmak
jeleń byk, który z roku na rok powtarza poroże w formie ósmaka.
- wąsacz
stary kogut dropia.
- wilczy dół
stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.
- wypluwki
nie strawione części zwierząt wypluwane przez ptaki drapieżne.
- wtok
wgłębienie w metalowej łusce nabojów do broni kulowej powtarzalnej, w które wchodzi pazur wyciągu i wyrzuca łuskę. Brak litery R na łusce oznacza nabój z wtokiem, np. 7 X 64.
- wybijak
przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.
- wilcza odnoga
dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.