Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wycie

wycie

przeciągły głos wilka.

Wycie to specyficzny, przeciągły dźwięk wydawany przez wilki. Jest to ważny środek komunikacji między nimi, który ma różnorakie funkcje. Wilki wyją zazwyczaj w godzinach wieczornych, nocnych i porannych - czasach, gdy są najbardziej aktywne. Wycie może służyć do oznajmiania położenia innym wilkom, ostrzegania innych stad o swojej obecności, a także manifestowania terytorium i oznaczania granic stada. Charakterystyczny dla wilków dźwięk wycia jest głęboki i przeciągły, zazwyczaj trwający od kilku sekund do kilku minut. Czasami wilki wyją razem, tworząc chóralne wycie. Dźwięk ten ma znaczenie również w kontekście łowiectwa, gdzie myśliwi wykorzystują wycie do określenia pozycji wilka i jego obecności oraz nawet do zwabiania zwierzęcia bliżej w celu polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wycie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wietrzyć

o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.

wełna

sierść muflona lub żubra.

warowanie

pozycja psa: leży na brzuchu i głowę trzyma na łapach.

wodzić

o samicy: prowadzić młode.

worek

woreczek na śrut noszony przez myśliwych w epoce broni skałkowej.

wizurka

wąska przecinka zrobiona w lesie, od stałego stanowiska, ułatwiająca oddanie strzału w gęstwinie.

wycinek

trzyletni samiec dzika.

wadera, wadera, wilczyca

samica wilka.

wyprzedzenie

mierzenie z broni do ruchomego celu (przed cel), uwzględniające prędkość pocisku oraz prędkość, kierunek i odległość myśliwego od poruszającego się celu. Średnia prędkość (...)

walić

o zwierzynie: iść na myśtiwego sztuka za sztuką.