Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wycie

wycie

przeciągły głos wilka.

Wycie to specyficzny, przeciągły dźwięk wydawany przez wilki. Jest to ważny środek komunikacji między nimi, który ma różnorakie funkcje. Wilki wyją zazwyczaj w godzinach wieczornych, nocnych i porannych - czasach, gdy są najbardziej aktywne. Wycie może służyć do oznajmiania położenia innym wilkom, ostrzegania innych stad o swojej obecności, a także manifestowania terytorium i oznaczania granic stada. Charakterystyczny dla wilków dźwięk wycia jest głęboki i przeciągły, zazwyczaj trwający od kilku sekund do kilku minut. Czasami wilki wyją razem, tworząc chóralne wycie. Dźwięk ten ma znaczenie również w kontekście łowiectwa, gdzie myśliwi wykorzystują wycie do określenia pozycji wilka i jego obecności oraz nawet do zwabiania zwierzęcia bliżej w celu polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wycie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wilczura

futro z wilczych skór.

wścieklizna

niebezpieczna wirusowa choroba zwierząt i ludzi przenoszona przez ugryzienie. Człowiek może się zarazić przez kontakt (np. skaleczonej ręki) z wściekłym zwierzęciem. W przypadku (...)

wataha

stado dzików lub wilków.

wiecha

inaczej polano.

wędrowny

1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.

widłówka

młoda kuropatwa, która w wyniku pierzenia się utraciła środkowe sterówki.

wystawiać

o wyżle: wskazywać zwietrzoną zwierzynę (zob. stójka).

wybębniać kunę

wypłaszać kunę z dziupli przez opukiwanie pnia drzewa kijem.

wyrzutnik

zob. eżektor.

włóczyć

o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.