Definicja hasła: zaołowienie luf
- zaołowienie luf
osadzenie się resztek ołowiu na powierzchni przewodu lufy. Należy usuwać go za pomocą szczotki mosiężnej oraz specjalnego płynu do odołowiania luf.
Zaołowienie lufy to proces polegający na osadzaniu się resztek ołowiu na powierzchni przewodu lufy broni palnej. Powstaje ono w wyniku regularnego strzelania, kiedy cząsteczki ołowiu są wyrzucane z lufy i zatrzymują się na jej wewnętrznej powierzchni. Zaołowienie lufy może negatywnie wpływać na celność broni, co sprawia, że usuwanie tych resztek stanowi istotny element konserwacji uzbrojenia.
Usunięcie zaołowienia lufy wymaga użycia szczotki mosiężnej oraz specjalnego płynu do odołowiania luf. Szczotka mosiężna służy do usunięcia osadzonych resztek ołowiu, natomiast płyn do odołowiania ma za zadanie usunąć pozostałości ołowiu oraz zapobiec dalszej akumulacji. Po dokładnym umyciu lufy konieczne jest jej wysuszenie oraz sprawdzenie, czy nie ma żadnych pozostałości ołowiu.
Regularna kontrola powierzchni lufy w poszukiwaniu zaołowienia i usuwanie go stanowi istotny krok w dbaniu o stan techniczny broni palnej. Zapobiega to problemom z celnością broni i wydłuża jej żywotność. Dlatego też konserwacja lufy i usuwanie zaołowienia powinno być częścią rutynowej pielęgnacji broni palnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj zaołowienie luf w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę Z
- zgrać, zgrać (przyrządy celownicze)
ustawić w jednej linii oko, szczerbinkę, muszkę i cel.
- zabiegać
podbiegać na spotkanie z będącym w ruchu zwierzem (dozwolone wyłącznie podczas polowalń indywidualnych).
- zaołowienie luf
osadzenie się resztek ołowiu na powierzchni przewodu lufy. Należy usuwać go za pomocą szczotki mosiężnej oraz specjalnego płynu do odołowiania luf.
- zając szarak, zając szarak (Lepus europaeus L.)
gatunek z rzędu zajęczaków. Długość ciała 50-63 cm, ogona 8-11,5 cm, ciężar 3-5,5 kg. Ubarwienie: Wierzch ciała szarobrązowy, boki rudawe, spód ciała i ogona biały, końce uszu i (...)
- zwierzyna gruba
łosie, jelenie daniele, muflony, sarny, rysie, wilki, dziki i dropie.
- zastawianie lufami
stosowany (jednak nie zalecany) przez niektórych myśliwych sposób strzelania do ruchomego celu, polegający na wycelowaniu w miejsce, w którym spodziewany jest zwierz, i oddaniu strzału w (...)
- zaciąg
opóźniony wystrzał spowodowany nierównomiernym i powolnym spalaniem się prochu (część spala się dopiero w przewodzie lufy): powoduje, że strzał jest nieskuteczny.
- zalegać
o zwierzynie grubej: zatrzymywać się na odpoczynek.
- zacinać się
1) o wyżle: w czasie okładania pola nagle zastygać w stójce;
2) o broni: niesprawność uniemożliwiająca chwilowe jej użycie.
- zloty
gromadzenie się ptaków w jednym miejscu o świcie lub wieczorem (na żerowiskach lub na odpoczynek).