Definicja hasła: zaołowienie luf
- zaołowienie luf
osadzenie się resztek ołowiu na powierzchni przewodu lufy. Należy usuwać go za pomocą szczotki mosiężnej oraz specjalnego płynu do odołowiania luf.
Zaołowienie lufy to proces polegający na osadzaniu się resztek ołowiu na powierzchni przewodu lufy broni palnej. Powstaje ono w wyniku regularnego strzelania, kiedy cząsteczki ołowiu są wyrzucane z lufy i zatrzymują się na jej wewnętrznej powierzchni. Zaołowienie lufy może negatywnie wpływać na celność broni, co sprawia, że usuwanie tych resztek stanowi istotny element konserwacji uzbrojenia.
Usunięcie zaołowienia lufy wymaga użycia szczotki mosiężnej oraz specjalnego płynu do odołowiania luf. Szczotka mosiężna służy do usunięcia osadzonych resztek ołowiu, natomiast płyn do odołowiania ma za zadanie usunąć pozostałości ołowiu oraz zapobiec dalszej akumulacji. Po dokładnym umyciu lufy konieczne jest jej wysuszenie oraz sprawdzenie, czy nie ma żadnych pozostałości ołowiu.
Regularna kontrola powierzchni lufy w poszukiwaniu zaołowienia i usuwanie go stanowi istotny krok w dbaniu o stan techniczny broni palnej. Zapobiega to problemom z celnością broni i wydłuża jej żywotność. Dlatego też konserwacja lufy i usuwanie zaołowienia powinno być częścią rutynowej pielęgnacji broni palnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj zaołowienie luf w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę Z
- żerować
o zwierzynie: zdobywać pokarm.
- żer
naturalny pokarm zdobywany przez zwierzynę w łowisku.
- złożenie się
przyjęcie przez myśliwego prawidłowej postawy strzeleckiej.
- zabiegać
podbiegać na spotkanie z będącym w ruchu zwierzem (dozwolone wyłącznie podczas polowalń indywidualnych).
- żerowisko
miejsce żerowania zwierzyny.
- zwierzyna drobna
lisy, ząjące, króliki, borsuki, jenoty, kuny, wydry, piżmaki, tchórze, wiewiórki oraz wszystkie ptaki łowne z wyjątkiem dropia.
- złom
1) obłamana gałązka typowego dla danej kniei drzewa (nic wolno ucinać nożem), najczęściej jedlina, wręczana myśliwemu po strzeleniu grubej zwierzyny. Umaczany w farbie zwierza złomie (...)
- zaznaczanie strzału
charakterystyczna reakcja ruchowa zwierzyny na miejsce trafienia jej. Od tego zależy czas i sposób poszukiwania postrzałka.
- zarzynać
o wilku: zabijać swoją zdobycz.
- żubr, żubr (Bison bonasus L.)
gatunek z rzędu parzystokopytnych żyjący w polskich lasach. Największy ze ssaków, długość ciała 2,6-3,5 m, wysokość w kłębie 185-200 cm, ciężar 800-1000 kg. Wyraźny dymorfizm (...)